pinoy ni vlad

at dito nagtatapos ang leksyon

2006-10-13T21:57:00.000+08:00

ayan, lumipas ang ilang buwan na parang utot lang ng kung sinong tao. napakabilis. pero marami akong natutunan. hindi totoong puro pagbibigay lang ng kaalaman at pagmamaganda ang ginagawa ng guro. that's bullshit, you know? and bullshit is like, gross, coz it's like the tae of a baka, right?

ang corny ko a. pag nagsesenti talaga nagiging corny. nagsesenti ako kasi mami-miss ko ang mga estudyante ko. hindi naman lahat, kasi galit ako kay ______________, __________________, at saka kay _______________________. biro lang uli.

o siya, sige, ingat na lang kayo. mag-aral kayong mabuti.

limang buwan ng daldalan, film viewings, sharing-sharing, pagpapagawa ng mga papel at writing activities, at lahat ay magtatapos lang dito:

astig. para sa mga pan pil 17 na bata, abangan ang chino ferrer part two.

mp 10 2006: villanelle at sonnet

2006-08-11T14:12:00.000+08:00

Artist: Lyrics
Song: Origin Of Love Lyrics
When the earth was still flat,
And the clouds made of fire,
And mountains stretched up to the sky,
Sometimes higher,
Folks roamed the earth
Like big rolling kegs.
They had two sets of arms.
They had two sets of legs.
They had two faces peering
Out of one giant head
So they could watch all around them
As they talked; while they read.
And they never knew nothing of love.
It was before the origin of love.

The origin of love

And there were three sexes then,
One that looked like two men
Glued up back to back,
Called the children of the sun.
And similar in shape and girth
Were the children of the earth.
They looked like two girls
Rolled up in one.
And the children of the moon
Were like a fork shoved on a spoon.
They were part sun, part earth
Part daughter, part son.

The origin of love

Now the gods grew quite scared
Of our strength and defiance
And Thor said,
"I'm gonna kill them all
With my hammer,
Like I killed the giants."
And Zeus said, "No,
You better let me
Use my lightening, like scissors,
Like I cut the legs off the whales
And dinosaurs into lizards."
Then he grabbed up some bolts
And he let out a laugh,
Said, "I'll split them right down the middle.
Gonna cut them right up in half."
And then storm clouds gathered above
Into great balls of fire

And then fire shot down
From the sky in bolts
Like shining blades
Of a knife.
And it ripped
Right through the flesh
Of the children of the sun
And the moon
And the earth.
And some Indian god
Sewed the wound up into a hole,
Pulled it round to our belly
To remind us of the price we pay.
And Osiris and the gods of the Nile
Gathered up a big storm
To blow a hurricane,
To scatter us away,
In a flood of wind and rain,
And a sea of tidal waves,
To wash us all away,
And if we don't behave
They'll cut us down again
And we'll be hopping round on one foot
And looking through one eye.

Last time I saw you
We had just split in two.
You were looking at me.
I was looking at you.
You had a way so familiar,
But I could not recognize,
Cause you had blood on your face;
I had blood in my eyes.
But I could swear by your expression
That the pain down in your soul
Was the same as the one down in mine.
That's the pain,
Cuts a straight line
Down through the heart;
We called it love.
So we wrapped our arms around each other,
Trying to shove ourselves back together.
We were making love,
Making love.
It was a cold dark evening,
Such a long time ago,
When by the mighty hand of Jove,
It was the sad story
How we became
Lonely two-legged creatures,
It's the story of
The origin of love.
That's the origin of love.

****

masaya sana kung may mp 10 idol at iboboto ng mga tagasubaybay ang paborito nilang mga makata. kung may ganitong klase ng contest, ito ang villanelle at sonnet episode. ilan lamang ito sa mga unang subok sa pagsusulat ng villanelle at soneto. mapapansin kaya ninyo ang ilang mga butas?

Fast-food sushi

Kung bakit matambok itong kanyang pekpek
'pag siya'y papasok sa C.R. ng sakang,
ang 'sang bagay na 'di ko lubos maisip.

yun pala ay may burger, sashimi, pinakbet
at marami pang tinago sa salawal
kung bakit matambok itong kanyang pekpek.

kung paano niya nagawang pumuslit
at maghapunan sa kubetang kainan
ang 'sang bagay na 'di ko lubos maisip.

utuin lang 'tong kostomer na pangit
saka pahawakan nang mahimasmasan
kung bakit matambok itong kanyang pekpek.

'di sila makukuntento sa shorts na hapit
kaya't uulan ng lapad habang dasal
ang isang bagay na 'di ko lubos maisip.

Hanggang alas-singko pa'ng huling paghalik
habang ako rito'y nagninilay-nilay:
kung bakit matambok itong kanyang pekpek
ang 'sang bagay na 'di ko lubos maisip.

(Joseph Keith Anicoche)

Sa Pagbukang Liwayway

Sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan,
ang maliit na tinig ay madirinig pagkat
mapapasakamay hangad nating kalayaan.

Nagkaisang masa ating kasangkapan
upang ating makamit ang mga hinahangad
sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan.

Batid naman natin ang mayamang kasaysayan
halina't gamitin sa pagmulat ng bayan at
mapapasakamay hangad nating kalayaan.

Tayo na at mag-aral, suriin ang lipunan
malaking kayamanan ang kaisipang mulat
sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan.

Sama-samang pagkilos, sama-samang paglaban
Kayhirap mang gawin, laba'y patuloy pa rin pagkat
Mapapasakamay hangad nating kalayaan.

Tayo na't labanan, sakim na pamahalaan
itayo ang karangalan nitong Pilipinas:
sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan,
mapapasakamay hangad nating kalayaan.

(Julie Ann P. Barrozo)

Tala at Buwan

Kung ang mga tala ay papatak sa 'king pisngi,
at kanilang papawalan ang hikbi at lumbay,
ay yayakapin ko na ang langit at ngingiti,
sabay ang pangakong sa iyo 'di na bibitaw.

At sa 'king pagtulog hahayaan kong sumiping,
at busugin mo ng iyong mga alaala,
ang aking isipan na dekada nang nahimbing,
dahil sa iyong paglisan na d ko kinaya.

Kung ang buwan ay bababa at sa 'kin dadapo,
hahagkan ko na ang kalawakan nang mahigpit,
tatanganan, kailanman hindi isusuko,
ibubulong, ika'y mahal at walang kapalit.

Daig mo ang tala't buwan 'pag ika'y kaharap,
kinang mo'y 'sing taas at lawak ng alapaap.

(Sabrina Rica Ellorda)

Iikot ang Mundo

Luluhod ka rin sa harap ko
Uungol, mahina at impit
Habang hawak ko ang buhok mo.

Kung dati'y pababa tingin mo
Ngayo'y titingala, titirik,
Luluhod ka rin sa harap ko.

Ako'y di titingin sa iyo,
Hahabi ng tula pagpikit
Habang hawak ko ang buhok mo.

Tatawag ka ng mga santo
Datapwa't dati ay malupit
Luluhod ka rin sa harap.

At ang ganitong pagbabago,
Ay di masisiil ng halik
Habang hawak ko ang buhok mo.

At iikot ang ating mundo
Manginginig sa pagpapalit
Luluhod ka rin sa harap ko
Habang hawak ko ang buhok mo.

(Winnie J. Dorde)

Sa Pag-ibig na Isang Sibat ng Dagat

Sa pag-ibig na isang sibat ng dagat
Ay di makalimot ang tao sa emosyon
Na bumabaong parang espadang pilak

Puso mong dalisay na may dalang pilat
Wag mong hayaang maghari ang ambisyon
Sa pag-ibig na isang sibat ng dagat

Ang lungkot mo'y nakatago sa halakhak
Pawang kulay ng romansa ang ilusyon
Na bumabaong parang espadang pilak

Sana'y umibig ka nang tapat sa lahat
Kahit itinakwil ang hamon ng tradisyon
Sa pag-ibig na isang sibat sa dagat

Salaming rosas, masayang namukadkad
Upang gawin ang ninanais na misyon
Na bumabaong parang espadang pilak

Malayang kaluluwa na nakayapak
Sa buhangin ng pangarap na direksyon
Sa pag-ibig na isang sibat sa dagat
Na bumabaong parang espadang pilak

(Stephanie Pascual)

listahan ng mga permanenteng magkakagrupo (forever)

2006-08-02T08:37:00.000+08:00

tingnan ninyo nang maiigi kung talagang nasa tamang grupo kayo. peace out.

MHY1:

De Leon, Rendell Roi M.
Reyes, Mark Jayson
Arao, Hans Pieter L.
Damay, Amelle Karissa S.
Espiritu, Maria Ana Corazon
Lagunday, Marabel T.
Larracas, Wyndell James S.

Mijares, Andra Charis S.
Ramos, Roseanne V.
Tacbad, Maria Ana C.
Estil, Maria Cristina R.
Macasulong, Allane Anne O.
Tria, Edherson N.
Cualteros, Norman E.

Labcaen, John Fidel
Pesimio, Randall Gian E.
Furigay, Jennifer N.
Jimenez, Paul Jayreus C.
Tuazon, Diane SM
Yague, Clifford A.
Jalandoni, Jennifer B.

Vendiola, Christian Don J.
Mabansag, Jireh L.
Dumandal, Karla Crisle L.
Gares, Reggie P.
Lagang, Ma. Carmela Julita
Sandigan, Kaye Danielle G.
Velasco, Om Narayan

Carino, Maria Jennifer F.
Duhaylungsod, Joana Marie D.
Lanticse, Jeralou A.
Laroco, Claire Anne Y.
Parce, Vienna Olga G.
Sanchez, Vanessa A.
Dela Cruz, Geraldine C.

Roque, Rex Anthony
Abarrientos, Bianca Camille
Alvines, John Ed.
Bacani, Danica B
Denoga, Justine Agnes, B.
Magana, Jeri Anne M.
Medina, Ma. Herosaly

Norombaba, Mark Alain C.
Ruedas, John Rayan E.
Almazan, King Cyrus R.
Mag-isa, Ronnel C.
Castillo, Rochelle M.
Pekas, Elizabeth Carla T.

***

MHV1:

Basilia, Maria Victoria O.
Mañosca, Leogiver
Alcantara, Cezanne
Baron, Khristopher B.
Corpuz, Jose Rowell T.
Dizon, Erickson
Escober, Elena Liliosa Q.

Gallardo, Armand Robert T.
Llorente, John Mark
Peñaranda, Madeliz U.
Cosio, Demsen Rachelle C.
Fernandez, Kriscille Princess
Robles, Fatima Corina A.
Asuncion, Mary Grace

Diansuy, Edgardo
Leonardo, Von Carlo A.
Dapeg, Princess Anne F.
Devera, Michael John B.
Rosete, J. Airyl N.
Tolentino, Kristoff
Delos Reyes, Abigail S.

Tavas, Issandra Rose D.
Espiritu, Enrique Miguel V.
Cervo, Juan Carlo B.
De Castro, Kevin Anthony
Diaz, Joselle Therese P.
Opiniano,Maria Elena
Tan, Angelei Marisol C.

Ang, Keslee Eileen Y.
Camba, Erickson E.
Dumo, Rudolf T.
Edig, Lourdes Angelie O.
Guanlao, Anjelynn Mae S.
Meroy, Karl Franc C.
Borreta, Ningning

Martinez, Kristel Ann M.
Agcamaran, Ian Lorenz C.
Alan, Grace Kristine
Alvarez, Robert Paul O.
Calica, Uziel Kyri
Flora, Roxanne P.
Frias, Clarissa A.

Gimotea, Lester C.
Mercado, Karen S.
Agulto, Donna Mae
Flores, Vinzon Joshua S.
Antonio, Rachelle Reyes
Leobrera, Christian A.
Villareal, Ghia C.
Villarin, Marlon C.

***

TFV1:

San Pedro, Marian Grace T.
Bernardo, Nicole A.
Padilla, Mark Anthony
Cimacio, Francisca Noelle.
Ariola, Zarah Angelica E.
Armenta, Angerica B.
Chavez, Catherine

Morales, Gay S.
Naparan, Froilyn Anne A.
Paras, Christine Gale M.
Libao, Franz Joseph D.
Cruz, Enrico Paolo G.
Cuyugan, Dianne Beatrice W.
Gutierrez, Iris Francesca Gaecia

Dela Cruz, Aileen P.
Mendoza, Elizabeth L.
Felizco, Clarisse Jean E.
Fronda, April T.
Ulep, Arianne Dominique T.
Yoshida, Lysa Reika P.
Bangot, Grace Kelly O.

Ocampo, Maureen Vlinky D.G.
Ramirez, Maria Katrin C.
Galban, Frida Chia M.
Santillan, Coralyn R.
Tagudando, Elaine M.
Vales, Julie Ann A.
Comot, Ma. Salve

Tamayo, Gerly G.
Tayag, Preciouse
Camacho, Rafael
Constantino, Piya
Matias, Jacob
Matubis, Marie Ysabelle Aurora J.
Reyes, John Constantine

Gonzaga, Conrado Jr. R.
Kim, Bumcheol L.
Reyes, Ma. Fenella
Abad, Rachelle Anne M.
Montalbo, Khristine Isabelle S.
Ferrancol, Abigail
De Guzman, Antonio Luis R.

Ramos, Marie April M.
Javier, Geraldine Maye R.
Manalansan, Carlo A.
Samera Mark Daryl
Bugayong, Camilo
Paguntalan, Bernadette
Francisco, Zahara Mae M.

***

TFU2:

Musa, Catherine Gayle C.
Go, Genevieve T.
Alanon, Franima Katrina T.
Ramirez, Michelle
Acacio, Diane Christine F.
Ferrer, Aira Czarina C.
Garcia, John Edward
Quebral, Renzy Andrew M.

Ko, Kurt Patrick K.
De Vera, Glen Andrew
Ligua, Leonita, Jr.
Aspi, Fernando B.
Cavas, Benjamin N.
Sarmiento, Abigail D.
Basuel, Heather Jazmine L.
Tan, Kevin C.

Enriquez, Maricar G.
Bataller, Lilac Patti C.
Teresa, Joanna Francesca S.
Canay, Jeremias Baldomero
Paguio, Cindy
Garcia, Richmond B.
Lapuebla, Alma Bernadette A.

Carrera, Jefferson E.
Navarro, Sarrah Giezel P.
Nucum, Denies Paul
Antonio, martin Christopher B.
Reyes, Michael Angelo P.
Carrillo, Mikhail Andrew P.
De Jesus, Marie Gissele C.

Lopez, Maria Elizabeth C.
Feliciano, Paul Neilmer M.
Lorenzana, Kristoffer Ross C.
Barrameda, Rhiza L.
Siguan, Anthony Paolo T.
Aquino, Aileen Maru
Santiago, Daniw

Corvera, Stephanie Esther M.
Enriquez, Aprille Dianne M.
Besabe, Meryl Anne M.
Torres, Fatima Marie S.
Gregorio, Sarah
Buenafe, Andrea Liz R.
Yasuda, Kumiko Mae

raket alert, raket alert!

2006-07-20T19:01:00.000+08:00

kailangan ng writers na magsusulat ng horror stories na ang setting ay rural, probinsiya. filipino dapat at 1000-1500 words lang per story. 700 peos ang bayad bawat kwento. 20-23 stories ang kelangan. pwede din pala ang mga sanaysay tungkol sa mga aswang, tikbalang, atbp.

email lang kayo sa pinoynivlad@yahoo.com para maiforward sa editors ng libro.

pan pil 17: gabay sa pagbabasa ng kuwento ni luna sicat cleto

2006-07-06T01:57:00.000+08:00

Diskoneksyon sa Panitikan

Maipakikita ang diskoneksyon sa panitikan, o ang paghiwalay sa mga itinakdang kaayusan sa larangan ng pagsusulat, sa iba’t ibang paraan:

1. Sa Gramatika/ Balarila (hal: paggamit ng bantas, pagpili ng mga salitang gagamitin, paglalagay ng malaking titik, pagbubuo ng mga pangungusap atbp.)

2. Sa Genre (paghahalu-halo ng mga elemento ng kuwento, dula, tula, sanaysay, at iba pang mga anyo ng sining tulad ng litrato o painting, tunog, sayaw, at maging mga anyong di itinuturing bilang sining, tulad ng recipe, horoscope, liham)

3. Sa anyo (pagsira sa mga tinatanggap na konsepto ng banghay, imahen, organikong kaisahan, pananalinghaga, wika, tono, pag-unlad ng tauhan)

Ang Lohika ng mga Bula ng Sabon
Luna Sicat

Paano hahanapan ng saysay ang isang akdang parang nanlulunod sa detalye o nagpapaulan sa imahen?

--maaaring simulan sa lantad o nakikitang detalye (manifest), himayin ang mga ideya o pagpapalagay na may kaugnayan sa isang anyo ng kaayusan at tingnan kung paano ito sinisira o kinukuwestiyon, saka pagtahi-tahiin ang mga mahihimay na mensahe at iugnay naman ito sa mga di-lantad o tagong detalye ng akda, ang mga bahaging tahimik (latent)

Mga Tauhan:

Persona

· May kaibigang hindi nakikita ng iba (Sandali); nagkaroon din ng imaginary friends noon

· Nakikipagsiping kay Sandali

· Humihiling ng katahimikan imbes na masayang pamilya

· Iniisip na mangmang pa siya dahil hindi pa lubusang nauunawaan ang iba’t ibang konsepto tulad ng Diyos, katahimikan, at pang-unawa mismo

· Mag-isang namumuhay sa Quezon City

· Bumibisita sa mga magulang pero hindi regular

· Bangag daw mag-isip, weird

· Pitik nang pitik mag-isip, parang camera

· Masyadong mabilis at kakaiba mag-isip, pero itinatago naman ito sa iba

· Pinaglalaruan ang konsepto ng amoy; lahat ng tao ay may amoy

· Regla bilang paraan ng paglilinis ng kasalanan, ang paghuhugas ng regla ay paghuhugas ng kasalanan niya; ritwal ng pagmamalinis

· Pinag-iisipan kung kasalanan ba ang pagsiping kay Sandali

· May mga supling ni Sandali, dumarami at nagiging kamukha niya, nginangatngat ang kisame ng utak niya

Sandali

· Imaginary friend ng Persona

· Walang pamilya, walang permanenteng tirahan, wala ring tiyak na pangalan maliban sa itinakda ng persona

· Basta-basta na lang sumusulpot

· Ang tanging nilalang na nakakaalam ng amoy ng persona

· Masarap humalik, dilat, parang kumakagat ng bayabas na ninakaw sa isang kamag-anak

· Nireregla rin, tulad ng persona

· Marunong makisama sa lahat, pakalat-kalat

· Parang daga kumilos, mabilis at di puwedeng balewalain

· Pinagmumulan ng libog ng persona, palaging hinahanap-hanap ng persona

Mga Usaping Pinalalabo, Sinisira o Kinukuwestiyon ng Persona

· Pagsiping, Pakikipagtalik, Libog

· Pamilya, ang pagbuo nito at ang pagkakatali ng isang tao rito

· Tahimik na buhay vs. buhay ng isang babaeng may asawa’t mga anak

· Relasyon sa mga kamag-anak

· Reyalidad at kathang-isip

· Pagiging weird o kakaiba

· Pagsunod sa mga ekspektasyon ng lipunan, pagsunod sa tinatawag na ‘normal’

· Pagkilala sa mga indibidwal na katangian

· Kasalanan, paghuhugas ng kasalanan

· Pag-angkin, pagbibigay-kulay, pagbibigay-kahulugan, pagbibigay ng pangalan

· Pagkilala sa mga salik tulad ng kamatayan, panahon, atbp.

· Simbahan, relihiyon, kabanalan, pagiging banal

· Pagkabagabag at pagkaligalig

· Mga anino, liwanag

· Sandali, katahimikan, paraiso

Subukang ilapat ang usapin ng diskoneksyon. Saang mga askpeto humihiwalay ang persona? Ano ang implikasyon ng pagnanais na humiwalay sa isang lipunan? Anong mga posibleng tema ang makukuha rito?

wdydwyd?

2006-06-12T11:17:00.000+08:00

sumali tayo DITO.

sali na!

2006-06-10T23:52:00.000+08:00

Ateneo writers workshop
now accepting submissions

The Ateneo Institute for Literary Arts and Practices (AILAP) is now accepting applications
to the sixth Ateneo National Writer's Workshop to be held on October 23-28. Applicants must submit a portfolio of any one of the following in Filipino or in English: five poems, three short stories, or two one-act plays, together with a title page indicating the author's pseudonym and a table of contents. The portfolio must be accompanied by a file of the document(s) saved in a diskette in rich text format (.rtf). All submissions must also include a sealed envelope containing the author's name, address, contact numbers, and a one-page biodata with a 1x1 ID picture.

Address all entries to Dr. Benilda Santos, Director, Ateneo National Writer's Workshop, c/o
Filipino Department, Horacio de la Costa Hall, Ateneo de Manila University, Loyola Heights,
Quezon City.

Deadline of submissions is August 4.

For inquiries, please call workshop coordinators Mr. Jelson Capilos and Mr. Yol Jamendang

at 426-6001 local 5320-5322.

hunyo na naman!

2006-06-06T04:52:00.000+08:00

sana masiyahan kayong mga magiging estudyante ko, kung sino man kayo. eto ang isang sampol ng posible nating gawin kung malasin/ suwertihin kayo't mapadpad sa mps 10: ang kanta sa songbook ng magic mic na ginawang tula.

maligayang unang semestre sa lahat!

mp 10 renga

2006-03-18T10:21:00.000+08:00

ang sarap magturo sa up!
Originally uploaded by dirtypopmachine.

2006-02-26T00:18:00.000+08:00

PROCLAMATION 1081

NOW, THEREFORE, I, FERDINAND E. MARCOS, President of the Philippines, by virtue of the powers vested upon me by Article VII, Section 10, Paragraph ('2) of the Constitution, do hereby place the entire Philippines as defined in Article I, Section 1 of the Constitution under martial law and, in my capacity as their commander-in-chief, do hereby command the armed forces of the Philippines, to maintain law and order throughout the Philippines, prevent or suppress all forms of lawless violence as well as any act of insurrection or rebellion and to enforce obedience to all the laws and decrees, orders and regulations promulgated by me personally or upon my direction.

PROCLAMATION 1017

NOW, THEREFORE, I Gloria Macapagal-Arroyo, President of the Republic of the Philippines and Commander-in-Chief of the Armed Forces of the Philippines, by virtue of the powers vested upon me by Section 18, Article 7 of the Philippine Constitution which states that: “ The President…whenever it becomes necessary,…may call out (the) armed forces to prevent or suppress…rebellion…, “ and in my capacity as their Commander-in-Chief, do hereby command the Armed Forces of the Philippines, to maintain law and order throughout the Philippines, prevent or suppress all forms of lawless violence as well any act of insurrection or rebellion and to enforce obedience to all the laws and to all decrees, orders and regulations promulgated by me personally or upon my direction; and as provided in Section 17, Article 12 of the Constitution do hereby declare a State of National Emergency.

mp 10: tanaw sa buwan

2005-11-23T14:52:00.000+08:00

panimulang gawain ng mga bagong katropa sa mp 10, halaw sa piyesang "tanaw sa buwan" ni christine bellen:

salamin ang buwan kagabi
nilayo mula sa panaginip
pinamalas ang totoong alaala
ang hubog ng aking katawan
mga linya sa aking mukha
saksi sa hapdi ng nakaraan

(jamir nino ocampo)

***

puting bulaklak ang buwan kagabi
humahalimuyak sa aking panaginip
tulad ng paru-paro ay gusto ko siyang lapitan
gusto ko itong mahawakan
tinatawag ako ng buwan kagabi
para tikman ang masarap nitong nectar

(jodi lego)

***

boxing gloves ang buwan kagabi.
tinatatadtad ako ng mabibigat na kamao sa aking panaginip,
hanggang sa tumagaktak ang katas ng beefsteak na katawan,
sa malambot na papag,
ang luha ng kapaguran.
isa, dalawa, tatlo.

(abi capa)

***

balon ang buwan kagabi
umaapaw sa aking panaginip
nalulula sa lalim at dilim
malamig ang haplos sa kamay at binti
umaalingawngaw ang sigaw
sa takot at lumbay
habang nawawala sa pandinig

(ralph scott pena)

***

sore eyes ang buwan kagabi
kinati ako sa aking panaginip
puro pula lang ang natatanaw
kamot ng kamot sa kawalan
di makita ang linalakaran
puro muta sa kapaligiran

(lianna d. galit)

***

batingaw ang buwan kagabi
nag-iingay sa aking panaginip
ginigising ang naiidlip kong isipan
at pilit pinababangon sa himbing
ikinalat ang liwanag sa paligid
na parang kulog sa pandinig

(rodrey mark d. goite)

***

ilog ang buwan kagabi
patuloy sa pag-agos sa aking panaginip
nagdulot ng lamig sa aking katawan
sa tubig nitong ang lamig ay walang hanggan
ang tunog ng pagdaloy ay nagdadala
sakit ng damdamin, paglayo sa saya

(diana b. morada)

***

blankong papel ang buwan kagabi
inaalog ako sa panaginip
punan ang walang laman
burahin ang mga mali
walang maisip
kay dami ng mali

(ronaldo m. cruz)

***

tubig ang buwan kagabi
dumadaloy sa aking panaginip
binabasa ang tuyo kong damdamin
hinihilamusan ang puso kong nakalugmok
pinalalamig ang poot
hinuhugasan ang aking pag-iisip

(jamie mangalindan)

***

kapre ang buwan kagabi
naninigarilyo sa aking panaginip
tinitipon sa bibig ang hinihithit
at ulap ng usok sa 'kin hinatid
binalot ako 'di ng matinding init
sa lamig ako'y nanginig

(fatima d. mondragon)

***

mikropono ang buwan kagabi
pinakanta ako sa panaginip
binulahaw ang ibang nananaginip
ng mga kantang bumibirit
na masakit sa tenga
ngunit masaya ang timplada

(kristine dennise g. balagao)

***

bula ang buwan kagabi
lumilipad sa aking panaginip
tumaas, tumaas sa kalawakan
paroon, parito sa aking tanawin
ngunit unti-unti ito'y nalagas
at sa isang iglap pangarap ay napawi

(meryl tracey s. arahan)

***

unggoy ang buwan kagabi
masayang nakalambitin
malungkot dahil nag-iisa
di malirip ang dusa
ngunit maingay at nakangiti
tinatago ang pighati

(joanne marie f. espejo)

***

namboboso ang buwan kagabi
nagtatago sa aking panaginip
sa buwan, wala akong maitago
maging ibang tao, kanyang pinapanood
sabihin man siya'y pakialamero
mahusay namang magtago ng sikreto

(minnette anne p. hamtig)

***

wala ang buwan kagabi
hindi ko siya nakita sa aking panaginip
ni isang sulyap hindi ko nasilip
ang tanging pag-asa ko'y muling
binawi

(alfred capiral)

***

isang malaking kanvas ang buwan kagabi
puti at nakakatakot na espasyo
mahirap simulan
pero masarap tapusin
ano ba ang aking gagawin?
pinturahan ng kasiyahan o kalungkutan?

(ralph daryl r. cedro)

***

tahimik ang buwan kagabi
hindi ako pinapansin sa aking panaginip
walang pakialam kung ano ang nangyari
kahit nabasag ang salamin, walang masabi
nakakabinging katahimikan sa lalim ng gabi
kasalanan ko ba ang iyong pagkabingi?

(chris martin alarcon)

***

makulit ang buwan kagabi
paikot-ikot sa aking panaginip
nanggugulo sa aking isipan
at hinahalungkat ang mga alaalang
akin nang binaon
noong unang panahon

(nina cabangis)

***

lasing ang buwan kagabi
banga ito sa aking panaginip
kung anu-ano ang sinasabi
wala sa sarili
madaldal at walang humpay sa pagkwekwento
makulit, sabog at maligalig

(iza gallego)

***

ilog ang buwan kagabi
tinatangay ako sa panaginip
inaagos sa pampang ng alaala
sa islang puno ng kalungkutan
at doon iniwan ako,
nag-iisa

(vanessa faye r. bolibol)

***

madugo ang buwan kagabi
kinakatay ako sa panaginip
nilulunod niya ako
sa sugat niyang kumikirot
sinubukan kong tumakas
pero nilaga niya akong parang baboy

(jhon rykjem co)

***

lapis ang buwan kagabi
gumagabay sa aking panaginip
tungo sa mga alaalang nais balikan
at sa mga alaalang kinakalimutan
ginagawang makabuluhan
ang paghimbing sa katahimikan

(willhen peneyra)

***

mata ang buwan kagabi
nagmamasid ito sa aking panaginip
parang isang trak ng pinya ang
nakapaligid sa akin
kumukurap, naninitig at kung
minsan ay nanlilisik
bakit ba? may nagawa
ba akong mali?

(ariel alba)

***

may part 2 ito.

pan pil 17: final exam

2005-10-04T09:32:00.000+08:00

Pan Pil 17 Final Exam (Ser Vlad Gonzales)

A. 50 lebel ng Kulturang Popular (50 pts)

Pag-ugnay-ugnayin ang inyong buong pangalan, nickname at paboritong kulay sa 47 pang pangalan na nasa listahang ito:

Rivermaya, Milkshake, African Americans, Shirley, Joy Luck Club, Tekken, Ely Buendia, Shirley Fuentes, Romnick Sarmienta, David Lynch, The Ring, I Heart Huckabees, La Visa Loca, Notting Hill, Regine Velasquez, Fantastic Four, Video Killed the Radio Star, Vilma Santos, Buddha Beads, Punk Goes Pop, Viveca Babaji, Guess, Bakya mo Neneng, Lawiswis Kawayan, Jose Rizal, Biolink, Jollibee, Astring-o-Sol, Jao Mapa, The O.C., LimeWire, Donita Rose, Iglesia ni Cristo, UP Diliman, Pepsi, Chipee, E-load, You’ve Got Mail, Sadako, Hero Angeles, Viva Hot Men, Starstruck, Cinderella, Chowking, Skateboard, Computer, Boracay, Ethel Booba, Recordable CD, Yes FM, Erap Jokes, AMA Jokes, Spongebob Squarepants, Pilipinas Game KNB, Belle and Sebastian, Beachboys, A Walk to Remenber, Harry Potter, Enchanted Kingdom, Infomercials, Pops Fernandez, Barbie, SST, Ateneo, Vic Zhou, Krystala, FHM, Tobey Maguire, Kapamilya, Independence Day, The Beatles, Afro, Starbucks, Bul-ol, Extra Challenge, Liza Minelli, Bambini, San Miguel Beer, Yes, Twisted, Zoids, Polaroids, Hello Kitty, Keempee De Leon, Wizard of Oz, Wowowee, Kitchie Nadal, Lactacyd, Hawk Bag, Power Puff Girls, Captain Barbell, Teenage Mutant Ninja Turtles, PS1, Shakey’s, Geno, Dubai, Paula Abdul, God

Lagyan ng numero ang bawat item na maisasama sa listahan. Isusulat ito sa anyong patalata. Halimbawa: “Si Vladimeir B. Gonzales (1) ay kasapi ng simabahang Iglesia ni Cristo (2) na may palabas sa ABS-CBN o kapamilya (3) channel…” hanggang sa umabot ng 50 items ang naisulat (huwag nang gayahin ang halimbawa. Tandaan, buong pangalan, nickname at paboritong kulay ninyo (3 pts na yun) + 47 items mula sa listahang nasa silabus. May halimbawa ng listahang makukuha sa xeroxan sa may 2nd floor ng UP Faculty Center.

B. Pumili ng alinman sa mga tanong na nasa listahan. Kailangang tumumbas sa 50 puntos ang tanong o mga tanong na mapipili.

1. I-deconstruct ang pelikulang Jet Li: Unleashed/ Danny the Dog at ipaliwanag kung bakit ito isang magandang pelikula. (50 pts, may libreng film viewing nito sa Miyerkules, 5 Oktubre 2005, sa CNB 4th floor. 9:00 ng umaga hanggang 1:00 ng hapon ang schedule ng panonood).
UPDATE: bukod sa Unleashed, may opsyon na ring manood ng Super B, sa 6 Oktubre pa rin ang film viewing.
2. Ano ang malaking papel ng mga manunulat at ng panitikan sa pagtalakay sa mga isyu ng kulturang popular? (20 pts)
3. Paano/ kailan mababalanse ang panig-intelektuwal at panig-popular patungo sa pagbuo ng isang lipunang mapagpalaya? Kailan dapat maging maka-popular at kailan dapat maging maka-intelektuwal? (20 pts)
4. Sa tingin mo, ano ang pinakamalaking problema ng kulturang popular sa Pilipinas? (15 pts)
5. Talakayin ang konsepto ng kontra-kultura sa kasaysayan at sa iba pang aspekto ng lipunang Filipino. Iugnay ito sa kulturang popular. (15 pts)
6. Pumili ng isang sikat na personalidad sa Philippine TV at talakayin siya ayon sa proseso ng deconstruction. (10 pts)
7. Base sa mga natalakay sa klase, saan kaya maaaring nakaugat ang pagkakabuo ng konsepto ng jologs? Bakit kailangang magkaroon nito? (10 pts)
8. Sa usapin ng kulturang popular sa Pilipinas, masaya ka ba? Bakit? (10 pts)
9. Gamitin ang konsepto ng culture industry at commodity fetishism para ipaliwanag at talakayin ang pagsikat ng isang lokal na banda sa kasalukuyan. (10 pts)
10. Bakit binabatukan at inaalispusta si Diego ng Bubble Gang sa TV? (5 pts)
11. Bakit may Viva Hot Men at Viva Hot Babes? (5 pts)
12. Sa tingin mo, bakit kaunti ang pelikulang nagtatampok sa mga relasyong babae sa babae, lalo na sa Pilipinas? (5 pts)
13. Bakit sikat ang Pinoy Big Brother? (5 pts)
14. Magbigay ng pangit na patalastas (5 pts)
15. Popular ka ba? Paaano? Bakit? (5 pts)

Sa Biyernes, 7 Oktubre 2005, 1:00-5:00 sa FC 3010 ang pasahan ng exam. Ilalagay sa isang bluebook ang lahat ng sagot.

pan pil 17: fan fiction atbp.

2005-09-17T18:01:00.000+08:00

magandang araw sa inyo. narito na ang mga pamantayan para sa mga huling gawain sa ating klase sa pan pil 17:

1.magsusulat ng fan fiction para sa huling malikhaing gawain. gaya ng napag-usapan, buffy episode one part 1 ang ating magiging lunsaran. magsusulat ng tatlo hanggang limang pahina (standard format)na pagpapatuloy ng episode na napanood sa klase. may apat na temang mapagpipilian: a. sex (tulad ng maraming fan fiction); b. aktibista mode (anumang temang nag-uugnay sa mga panlipunang isyu); c. comedy (basta nagpapatawa at nakakatawa); d. melodramatic (lahat ng may kaugnayan sa pagpapaiyak at iba pang romance mode). pakilagay kasama ng pangalan, student # atbp. ang temang mapipili ninyo.

2.sa mga tues/fri class, sept 30 ang pasahan nito, kasama ng isa pang diskursong panlipunan ng isang medium na napili ninyo. sa mon/ thurs class naman, oct. 3 ang pasahan ng dalawang papel na ito.

3.ang presentasyon ng huling proyekto sa praktika ay sa sept 30 para sa mga tf na klase at oct 3 sa mth class, kasabay ng pagpapasa ng mga papel. huwag kalimutan ang 1 page concept paper na kasama ng inyong output.

4. final exam ay oct 4 para sa tf classes at oct 6 sa mth class. sana'y hawak pa ninyo ang kopya ng silabus para sa 50% ng inyong exam na sasagutan sa araw na yun.

5. i-email lang ako para sa mga tanong at iba pang kailangang malaman.

6. may sample ng dalawang fan fiction na ginawa ng mga estudyante. sana'y makatulong sa inyo.

***

"sex, sex, sex" naman ang grupong kinabibilangan ni xyra duque. bagaman sensitibo ang paksa, nagawan ng paraan ni bb. duque na maging nakakatawa ang kanyang fan fiction. napaglaruan/ ginago ang paraan ng pagkukuwento sa napakaraming sex columns na nababasa ng pinoy.

Kabaong

Shit. Takas. Kailangan niyang tumakas. Tiningnan muli ni Buffy ang paligid, umaasang makakahanap ng daan palabas sa sitwasyon niya ngayon. Nasa loob siya ng isang kabaong, katabi ang buto ng kung sinong may-ari nito, at nakapatong sa kanya ang malakas na si Luke, ang bampirang kalaban niya. Malaki si Luke, halos maukupahan na nito ang kabaong, at di maikakailang mas malakas ito kaysa kanya. Napalunok si Buffy, halos maluha. Shit. Dito na ba magtatapos ang lahat?

Peste naman. Napakabata pa niya! Nasa ikalawang taon pa lamang siya sa High school at kalilipat lamang niya sa lugar na ito. Marami pa siyang mga pangarap. Marami pang mga bampirang dapat patayin. Siya ang napili para gawin ang atas na iyon. Paano na ‘yan?

Tapos, napakarami pang lalaki sa mundo. Iba’t-ibang uri. Aba, huwag nilang sabihing mamamatay siya ng hindi man lang nakakatikim ng isa! Hindi pwede, isang kahiiyan, na mamatay siyang isang birhen at hindi man lang nasubukang makipag-talik sa kung sinong lalaki. E, sa porn videos nga lang siya nakakita ng ari ng lalaki, bukod sa ari ng mga bata niyang pinsan. Dapat yung malaki, dapat sa personal, bago man lang siya patayin ng lalaking bampi------

Sandali. Lalaki si Luke, hindi ba? At sila na lamang dalawa ngayon dito. Tumakas na sila Xander. ‘Lang hiya naman, si Xander na lang sana! O kaya si Mr. Giles, pwede na ring pagtiisan. Kaso, siya ngayon ang pulubi, at ang limos sa pagkauhaw niya sa sex ay ang bampirang nakapatong sa kanya ngayon. Kadiri pero pwede na. Basta mairaos lang na kahit paano, mamamatay siyang may experience. Bahala na. Pumikit si Buffy at sinubukang palitan ang pangit na mukha ni Luke. Isang gwapo at matipunong lalaki. Tama. Maganda ang katawan. Magaling humalik. Masarap ka-sex. Unti-unting binuo ni Buffy ang imahe sa porn videos na napanood niya. Malaking ari. Matigas. Galit. Ayos. Pwede na. Naramdaman niya ang init at akmang kakapit na kay Luke nang maisip niya, ‘Bakit ang tagal nitong pumatay?’

Binuksan niya ang kanyang mga mata at nagulat sa nakita. Nakatitig sa kanya ang bampira, at sa mga mata nito ay nag-aapoy ang pagkauhaw sa sex. Hindi niya talaga alam kung yun nga yon, basta, e mukha namang hayok. Ibinaba nito ang ulo sa leeg niya. Inamoy-amoy siya. ‘Katapusan ko na yata,’ sabi niya sa sarili. ‘Shit, wala talagang sex?’

“Ang bango mo,” sabi ng bampira. Pagkakataon na. Pinunit ni Buffy ang kanyang damit at naramdaman niyang humahalik na sa kanyang leeg ang bampira. Malaking ari. Matigas at galit. Pinunit niya ang damit ng bampira. “Tanggalin mo na yang damit mo,” utos niya, na nagmamadaling sinunod ng bampira. Maya-maya pa ay kapwa na sila hubad. Natuwa si Buffy. Maganda pala ang katawan ni Luke, at nararamdaman na niya ang paninigas ng ari nito.

Hayok nga sa sex ang bampira, hindi nagkamali si Buffy. Halos sumakit ang hinaharap niya sa tindi ng panghihimas dito ni Luke. At sobrang makasipsip sa nipples niya. Bampira talaga. Nararamdaman na niya ang matinding galit ng ari ni Luke. Habang sinisipsip nito ang kung ano sa hinaharap niya (at di niya mapigilang umungol sa tuwing gagawin ito ng bampira), hinawakan ni Buffy ng buo ang ari nito. Umungol ang bampira nang maramdaman ang pagkakakulong sa malaki at matigas nitong ari.

Itinulak ni Buffy si Luke sa kanyang likuran at pumatong dito. Ipinasok ang galit na ari nito sa kanyang bunganga. Bahagyang umupo ang bampira at idiniin ang ang ulo ni Buffy sa ari nito. Umungol.

Matagal ang ritwal. Natuwa ang dalawa sa nangyayaring pagtatalik., at naisip ni Buffy, ‘Ang sarap ka-sex ni Luke. Sige pa, sige pa!’ habang minamasahe ni Luke ang ari ni Buffy. Nang hindi na makaya ang init, pumatong si Luke sa nakabukakang si Buffy at ipinasok ang malaki, matigas, at galit nitong ari sa bunganga ng langit. Umarangkada. Umungol. Halos magiba ng kabaong. Sumisipsip sa kanan niyang hinaharap habang minamasahe ang kaliwa..

Ilang bese pang naulit sa magdamag ang pagtatalik. Iba’t-ibang posisyon. Naka-dalawampu siguro sila. “Marami pa,” sabi ni Luke habang si Buffy ang umaarangkada. “Nabasa ko sa Cosmo!”

Matapos ang ilan pang ronds ay napagod si Luke. “Sandali lang,” hingal nito. Ngunit ayaw tumigil ng babae. “Magse-sex tayo o papatayin kita?” Banta nito. Sa takot, at malamang ay dahil na rin sa paghawak ni Buffy sa ari nito, muling nakipagtalik si Luke kay Buffy. Sa katagalan, napagod na ito ng tuluyan at nakatulog bago pa man naipasok ang ari nito sa hayok na ring si Buffy.

Nabitin ang babae. Hindi niya mahihintay na magising si Luke! Sinubukang patigasin muli ang pagod at medyo nanlalambot nang ari ni Luke. Ngunit ayaw na. Hindi na natuwa dito si Buffy. Nainis pa nga ito. “Sayang, masarap ka pa naman!” bulong niya. Bitin pa rin ito sa nadlot na kaligayahan. Napatingin ito sa iba pang mga buto. Ang matitigas na mga buto. Dinilaan niya ang kanyang mga labi. Hinimas ang isang mahabang buto.

Ngumiti.

***

sa fan fiction na ginawa ni lea p. rojo, iniliugar niya sa up diliman si buffy at naging leading man pa si atom araullo. may halong pagpapatawa ang kuwentong nasa paksang "aktibista" na kinabibilangan ni bb. rojo.

REKADO: Isang Pakikibaka

Saktong kakagatin na si Buffy ng bampira nang dumating ang grupo ni Atom. Kasama niya sina Marco, Xander, at iba pang mga aktibista. Buong puwersang dumagsa roon ang STAND-UP kahit batid nilang wala silang laban sa mga bampira. Hindi nila alintana na ang pakikibakang iyon ay mangangahulugan ng pagbubuwis ng kanilang buhay. Hindi nila maaaring tanggihan ang paghingi ni Xander ng tulong. Bukod pa rito, hindi nila maaaring pabayaang mapahamak ang isang kagaya ni Buffy na nakatadhanang magtanggol sa mga naaaping manggagawa ng sangka-UPihan na nasasailalim sa pamamahala ng mga tutang bampira ng gobyerno.

Sa isang nakabibinging sipol ni Atom ay nagsibagsakan ang mga bulok na kamatis, kalamansi, sibuyas, at bawang sa kinaroroonan nina Buffy at ng bampira. Mabilis na kumalat ang napakabahong amoy ng mga iyon sa paligid. Buti na lang at laging may bitbit si Buffy na gas mask. Madalas kasing may anghit ang mga bampirang bigla na lamang susulpot para patayin siya. Sandata niya iyon para madikitan niya ang kalabang bampira. Mabilis na nasinghot ng bampira ang nakakamatay na amoy. May lahing aswang pa pala ang bampira kung kaya sa isang iglap ay natunaw na lamang ito. Ang mga aktibista naman ay hindi apektado sa naaamoy dahil mas matindi pa ang amoy nila roon. Sanay na rin sila sa ganoon dahil simula pa man nang mga unang taon ng kanilang pakikibaka ay iyon ang natatangi nilang sandata para labanan ang mga bampira ng gobyerno.

Magkasabay na inilahad nina Atom at Marco ang kanilang mga palad upang tulungang bumangon si Buffy mula sa pagkakahiga sa kahon. Si Atom sa kanang kamy at si Marco naman sa kaliwa. Ito ang hudyat ng pagsasanib nila ng puwersa. Mapapapayag nila si Buffy na sumali sa STAND-UP. Dalawang taon na rin kasing nililigawan ng grupo si Buffy dahil nakikita nilang malaki ang gagampanan niyang papel sa matagal na nilang minimithing pagkakaisa at sama-samang pagkilos hindi lamang ng mga estudyante kung ‘di ang lahat ng organisasyon sa UP. Kinikilala kasi si Buffy dahil sa taglay niyang tapang at lakas ng loob sa pagpatay sa mga bampira. Siya lagi ang frontpage sa Kule. Kinatatakutan din siya paminsan. Ayon sa itinadhana, siya ang natatanging paraan upang mapukaw ang mga natutulog na damdamin ng mga mag-aaral. Siya ang magmumulat sa mga ito na dapat maging vigilante ang lahat at mangialam sa mga pamamalakad ng gobyerno.

Lingid sa kaalaman ni Buffy ang mga pangyayaring ito. Hindi rin niya alam na lagi pala siyang nababalita sa Kule. Hindi kasi siya mahilig magbasa ng diyaryo. Lingid din sa kanyang kaalaman na ang mga bampira palang nakakasagupa niya’t napapatay nang ‘di sinasadya ay ang mga mapang-aping opisyales ng gobyerno. Nalalaman na lamang niyang nasa isang sitwasyon siya na kung saan ay may bampirang gustong pumatay sa kanya kaya wala siyang ibang magawa kung ‘di ay labanan ang mga ito. Hindi rin niya sinasadya na patayin ang mga nakakalaban niya. Kinalimutan na niya ang pagpatay. Nito ngang pagpunta niya sa Hacienda Luisita ay hindi naman niya inaasahan na mayroong bampirang susugod sa kanya upang wakasan ang kanyang buhay. Nagpasama siya kay Xander sa Hacienda Luisita para magpatulong sa pagkuha ng tubo. Dalawang taon na kasing hindi siya kumakain o umiinom ng anumang matamis dahil sa kanyang diabetis. Pero hindi niya na napigilan, tama na ang kanyang pagtitimpi. Sisipsip siya ng tubo kahit anong mangyari. Nang sugurin siya ng mga bampira ay bigla na lamang tumakbo si Xander upang humingi ng tulong sa grupo nina Atom na nasa bodega ng mga sandaling iyon upang alamin ang dahilan ng pagkamatay ng tatlong magtutubo. Dahil sa pagkakaligtas sa kanya ng grupo ay napapayag siyang sumali sa STAND-UP. Naisip niyang wala namang mawawala sa kanya, mas makakatulong pa nga siya sa mas madaming masa.

Tila alam na ni Atom na mapapapayag nilang sumanib si Buffy sa kanilang grupo. Marunong pala siyang manghula at natutunan niya iyon noong nasa 5 and Up pa siya. Kung anu-ano kasi ang pinagagawa doon sa kanila. Kaya, bago pa man sila tumungo sa Hacienda Luisita upang mag-imbestiga ay ibinilin niya sa mga natirang myembro ng STAND-UP na maghanda ng welcome party para kay Buffy. Buo ang kanyang paniniwalang makakadaupang palad nila si Buffy doon.

Laking gulat ni Buffy nang makita niya sina Willow, Cordelia, at Mr. Giles na magkakasama at masayang nagbi-videoke. Isang taon na palang kasapi ang tatlo sa grupo. Binati siya ng tatlo sa pamamagitan ng pagkanta ng “Uy…lumapit ka…kung gusto mo akong kagatin…’di kita bibitinin…alam na alam mo naman…ito’y gusto ko rin…alam na alam….

Hindi na natapos ang kanta. Biglang may nagsidatingan na mga bampira sa party. Narinig kasi ng mga bampira ang salitang “kagatin” kung kaya, tinatawag sila ng kanilang pangangailangan na tumikim ng tao. Sabay na dumating sina Kiko Pangilinan, Gloria Macapagal-Arroyo at Noynoy Aquino. Marami pa silang ibang kasama at sabay-sabay nang nagsisidatingan. Pagkatapos ng limang minuto, ang Vinzon’s Hall ay hindi na mahulugan ng karayom sa sobrang dami ng bampirang pumunta roon.

Hindi lang pala basta lakas at tapang ang kapangyarihan ni Buffy. Taglay din niya ang telekinetic power. Kaya niyang pagalawin ang ibang tao. Kaya niya ring kausapin ang mga ito sa pamamagitan ng isip. Isa lamang ang bilin niya sa lahat ng mga taong maaaring tumulong. “Dalhin ninyo ang lahat na bulok na kamatis, kalamansi, sibuyas, at bawang na maaari ninyong madala.” Pagkalipas ng sampung minuto ay napuno ang buong acad oval ng iba’t ibang uri ng tao. Nangyari nga ang matagal nang inaasam na pagbubuklud-buklod. Hindi lang mga estudyante kung ‘di ng lahat ng sangka-Upihan ang nagpaunlak sa tawag na iyon. Kung pagsasama-samahin nila ang lahat ng mga rekado na dala nila ay mapupuno ang Sunken Garden at pati na rin ang Lagoon.

Sa hindi mapaniwalaang kaganapan, ang mga bampira lamang ang nakakaamoy ng mga bulok na rekado. Maaring dahil sa bulok din silang lahat at ang pamamahala nila sa gobyerno. Isa-isa silang natunaw hanggang si Pangulong Gloria Arroyo na lamang ang natitira. Isang iglap na lang at makakamtam na nila ang tagumpay. Dahan-dahan nilang kinanta ang UP Naming Mahal at unti-unti’y umuusok na ang pangulo at natutunaw ang iba’t ibang parte ng kanyang katawan. Ang kanyang nunal na lamang ang natira. “Hindi magbabago ang damdamin…’Di rin magbabago ang damdamin!” Ang nunal ay biglang sumabog at ang mga piraso nito ay naging fireworks! Nagbunyi ang lahat.

isang maiksing-maiksing kwento

2005-09-12T02:50:00.000+08:00

ito yung isa sa mga pinakabuong kwentong nakita ko sa unang pasada ng konsultasyon. si jedi directo ang nagsulat nito.

Kabisado ko na ang bayan nang nakapikit—sa bawat ikot ng pedal, tantsa ko na kung kailan dapat lumiko o huminto. Hindi ko ito gagawin ngayon—kahit kailan. Mahirap na kasi—baka mabangga.

Pamilyar ang sakay ko, may kamukha kasi siya—isang pasahero ko dati. Madalas niya akong napapara tuwing labasan noon ng mag-aaral. Tuwing lulan ko siya, ang gaan ng mga pedal, ang liit kasi niya kumpara sa ibang bata. Natuwa naman ako, dahil paakyat ang lugar nila. Kapag bumaba na siya sa matingkad na geyt, hindi ko na kailangang i-pedal ang biyahe pababa.
Magkasing-laki sila ng pasahero ko ngayon, ngunit hindi na magaan ang mga pedal—pataas pa naman ang lugar.

Pumara siya sa tapat ng isang geyt—hindi na ito matingkad. Bumaba ang bata at pinagbuksan siya ng isang lalaki. Nagkatinginan kami. Ngumiti siya, tinaas ng saglit ang palad sa akin—tumango siya para papasukin ang bata.

Ngumiti ako habang sinara niya ang geyt, hindi na ako nagpedal pabalik.

attack na sa setyembre 16!

2005-09-08T17:37:00.000+08:00

akdang bayan tarpaulin
Originally uploaded by dirtypopmachine.

Malugod kayong inaanyayahan ng AKDANG BAYAN
sa
PAGLULUNSAD ng mga AKLAT/ CD
ng
14 Kasaping Manunulat
at
Pagpapakilala sa Publiko ng A_B
Alas-6 ng hapon, Setyembre 16, 2005
Ikatlong Palapag, College of Social Work & Community Development
Unibersidad ng Pilipinas
Diliman, Lunsod ng Quezon
Espesyal na launching price bawat CD: Piso 200.00
Email: akdang_bayan@yahoo.com

2005-09-07T13:25:00.000+08:00

STATEMENT OF UNITY
BUKLURAN PARA SA KATOTOHANAN

If you agree with the following, please post on your blogs and pass on to your relatives and friends.

We come from all walks of life, from different political, cultural, and economic persuasions, different points of view. But in diversity, we find a cause for unity. That cause for unity is our common objective to secure the truth.

We all seek the truth. We want the truth to come out. And yet every means for seeking the truth has been frustrated; every avenue for arriving at the truth has been blocked; and every opportunity to find the truth is being closed.

Gloria Macapagal-Arroyo’s response to our call for the truth has been to suppress evidence, hide her accomplices, engage in a grand cover-up, sow fear, foment distrust and use every instrument at her disposal to encourage division among our people.

We will not be divided in these critical times.

We say with one voice, Gloria Macapagal-Arroyo must go. For the good of the country, she must go. For the sake of our nation’s future, she must go. For the preservation of hope as a motive force in our national life, she must go.

We are united by the belief that this crisis must be resolved in a manner that is peaceful and democratic. Without the truth, there cannot be peace; without the truth, there is no genuine democracy. The truth must set our nation free.

Unite for the truth. Demand the truth. Defend the truth.

Action for Economic Reforms
AKBAYAN Citizen’s Action Party
Ateneo Concerned Faculty and Youth
Bangon Pilipinas
Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN)
Be Not Afraid
Black & White Movement
Citizens for TRUTH (Transparency, Responsibility, Unity, Trust, Hope)
Citizens for Truth, Resignation, Impeachment, or Ouster (C4T)
Coalition for National Solidarity
Counsels for the Defense of Civil Liberties (CODAL)
De La Salle
FPJP Movement
Freedom from Debt Coalition (FDC)
Interfaith Movement for Truth, Justice and Genuine Change (IFM)
Kilusan ng Makabansang Ekonomiya (KME)
Laban ng Masa
Moro National Liberation Front (MNLF)
Peoples Assembly for Genuine Alternatives to Social Apathy (PAG-ASA)
Pwersa ng Masang Pilipino (PMP)
Reporma
Union of Muslims for Morality and Truth (UMMAT)
United Opposition (UNO)
Unity for Truth and Justice
UP AWARE
UP Diliman Student Council (UPD USC)
White Ribbon Movement
Women March
Youth DARE

sali kayo

2005-08-21T20:31:00.000+08:00

Attention All Writers!

The submission of entries for Waywaya 2005 is now open. Waywaya is the literary folio of The Manila Collegian, the Official student publication of the University of the Philippines Manila.

Submission of entries is not limited to staffers of The Manila Collegian. We are encouraging everyone to submit their literary pieces.

What kind of literary pieces could you submit? You could send in your poems, essays, short stories, photo essays, artworks, etc. Entries may be in Filipino or English.

Submit all entries to waywaya2005@gmail.com

You can submit as many as you want.

Thank you for the support. We are looking forward to seeing your entries there.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:30:00.002+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:30:00.001+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:30:00.000+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:27:00.001+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:27:00.000+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:25:00.000+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:24:00.000+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:23:00.000+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:21:00.001+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

pp17 videoke challenge

2005-08-17T22:21:00.000+08:00

pp17 videoke challenge
Originally uploaded by dirtypopmachine.

mp 10: villanelle at soneto

2005-07-28T16:24:00.000+08:00

magandang araw sa inyo, mga estudyante sa mp 10. ito yung mga tulang kailangang mabasa ninyo bago dumating ang huwebes, 4 agosto 2005. simple lang ito, tingnan lang ang mga padron pagdating sa tugma at sukat, pagsusulat ng mga taludtod, mga ganung bagay. eto na:

Fast-food sushi

Kung bakit matambok itong kanyang pekpek
'pag siya'y papasok sa C.R. ng sakang,
ang 'sang bagay na 'di ko lubos maisip.

yun pala ay may burger, sashimi, pinakbet
at marami pang tinago sa salawal
kung bakit matambok itong kanyang pekpek.

kung paano niya nagawang pumuslit
at maghapunan sa kubetang kainan
ang 'sang bagay na 'di ko lubos maisip.

utuin lang 'tong kostomer na pangit
saka pahawakan nang mahimasmasan
kung bakit matambok itong kanyang pekpek.

'di sila makukuntento sa shorts na hapit
kaya't uulan ng lapad habang dasal
ang isang bagay na 'di ko lubos maisip.

Hanggang alas-singko pa'ng huling paghalik
habang ako rito'y nagninilay-nilay:
kung bakit matambok itong kanyang pekpek
ang 'sang bagay na 'di ko lubos maisip.

(Joseph Keith Anicoche)

Sa Pagbukang Liwayway

Sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan,
ang maliit na tinig ay madirinig pagkat
mapapasakamay hangad nating kalayaan.

Nagkaisang masa ating kasangkapan
upang ating makamit ang mga hinahangad
sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan.

Batid naman natin ang mayamang kasaysayan
halina't gamitin sa pagmulat ng bayan at
mapapasakamay hangad nating kalayaan.

Tayo na at mag-aral, suriin ang lipunan
malaking kayamanan ang kaisipang mulat
sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan.

Sama-samang pagkilos, sama-samang paglaban
Kayhirap mang gawin, laba'y patuloy pa rin pagkat
Mapapasakamay hangad nating kalayaan.

Tayo na't labanan, sakim na pamahalaan
itayo ang karangalan nitong Pilipinas:
sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan,
mapapasakamay hangad nating kalayaan.

(Julie Ann P. Barrozo)

Tala at Buwan

Kung ang mga tala ay papatak sa 'king pisngi,
at kanilang papawalan ang hikbi at lumbay,
ay yayakapin ko na ang langit at ngingiti,
sabay ang pangakong sa iyo 'di na bibitaw.

At sa 'king pagtulog hahayaan kong sumiping,
at busugin mo ng iyong mga alaala,
ang aking isipan na dekada nang nahimbing,
dahil sa iyong paglisan na d ko kinaya.

Kung ang buwan ay bababa at sa 'kin dadapo,
hahagkan ko na ang kalawakan nang mahigpit,
tatanganan, kailanman hindi isusuko,
ibubulong, ika'y mahal at walang kapalit.

Daig mo ang tala't buwan 'pag ika'y kaharap,
kinang mo'y 'sing taas at lawak ng alapaap.

(Sabrina Rica Ellorda)

Iikot ang Mundo

Luluhod ka rin sa harap ko
Uungol, mahina at impit
Habang hawak ko ang buhok mo.

Kung dati'y pababa tingin mo
Ngayo'y titingala, titirik,
Luluhod ka rin sa harap ko.

Ako'y di titingin sa iyo,
Hahabi ng tula pagpikit
Habang hawak ko ang buhok mo.

Tatawag ka ng mga santo
Datapwa't dati ay malupit
Luluhod ka rin sa harap.

At ang ganitong pagbabago,
Ay di masisiil ng halik
Habang hawak ko ang buhok mo.

At iikot ang ating mundo
Manginginig sa pagpapalit
Luluhod ka rin sa harap ko
Habang hawak ko ang buhok mo.

(Winnie J. Dorde)

Sa Pag-ibig na Isang Sibat ng Dagat

Sa pag-ibig na isang sibat ng dagat
Ay di makalimot ang tao sa emosyon
Na bumabaong parang espadang pilak

Puso mong dalisay na may dalang pilat
Wag mong hayaang maghari ang ambisyon
Sa pag-ibig na isang sibat ng dagat

Ang lungkot mo'y nakatago sa halakhak
Pawang kulay ng romansa ang ilusyon
Na bumabaong parang espadang pilak

Sana'y umibig ka nang tapat sa lahat
Kahit itinakwil ang hamon ng tradisyon
Sa pag-ibig na isang sibat sa dagat

Salaming rosas, masayang namukadkad
Upang gawin ang ninanais na misyon
Na bumabaong parang espadang pilak

Malayang kaluluwa na nakayapak
Sa buhangin ng pangarap na direksyon
Sa pag-ibig na isang sibat sa dagat
Na bumabaong parang espadang pilak

***

ayan, kayang-kaya na ninyo yan!

paanyaya para sa isang proyekto

2005-07-28T14:45:00.000+08:00

mayroon akong naisip na kalokohan-pero-may-saysay na proyekto, at inaanyayahan ko kayong lahat na makilahok dito. mas marami, mas masaya. narito ang detalye:

1. ang TRUE LOVE PROJECT. simple lang ito, padadalhan lang ninyo ako ng isang litrato, isang litrato ng taong minamahal ninyo sa iba't ibang paraan (kaibigan, magulang, taong di kilala na sinusundan at kinukuhaan ng litrato, kapatid), taong posibleng nariyan sa tabi ninyo, o kaya'y sa kung anong kasamaang palad ay hindi na ninyo kasama, nakakasama o makakasama (nakipag-break, nakaaway, nagpunta sa ibang bansa, o kaya'y pumanaw, kahit nga simpleng nakalimutan lang o napaglakihan lang, lahat ay pwede). may kasamang maiksing kwento-paliwanag (isang daang salita pababa) kung sino ang nasa litrato, kung bakit siya kabilang sa mga true love ninyo, at kung anu-ano pa. ilalagay ito sa cd, powerpoint presentation lang ang format. hindi ito kumikitang kabuhayan kaya wala akong maipapangakong bayad, espasyo lang para sa pagbabahagi ng inyong mga larawan at kuwentong-buhay.

2. kaugnay dito, may ginagawa akong koleksyon ng mga kwento't interesado akong malaman ang inyong interpretasyon sa mga kwentong ito. drowing, litrato, flash animation, digital art, kanta, sayaw, mga bungo ng tarsier na pinagpatong-patong at ginawang tiara, anumang medium na may kaugnayan sa mga kwento. kung interesado kayo, email ninyo ako sa vlad.gonzales@gmail.com, pinoynivlad@yahoo.com, o sa dirtypopmachine@yahoo.com. pwede kong iemail ang kopya ng mga kwento't ayun, diskartehan na ninyo. ilalagay ko rin ang mga gawa ninyo doon sa ipinaplanong cd, at maksisiguro kayong hindi ko naman aangkinin ang anumang maibibigay ninyo, bahaginan lang ito, susubukan nating paabutin sa mas maraming tao ang ating mga akda't likhang sining. sisimulan natin sa cd-book project na ito, pero ang ultimate goal talaga ay mai-upload ang lahat ng makolektang mga piyesa sa isang website na maaaring ma-access ng kahit sinong may internet. malayang bahaginan at pagkakataong kilitiin ang utak ng ibang mga tao't hikayatin silang lumikha, kasama rin yun sa plano.

3. sana'y mabigyan ninyo ako ng mga bagay-bagay, lalo na yung sa TRUE LOVE PROJECT, bago o pagdating ng 10 agosto. kung hindi man kayo makapagbigay sa petsang ito't bigla ninyong maisipang gumawa ng kung anong likhang-sining o magbahagi ng litrato sa mga susunod na raw, okey lang, email lang nang email sa mga address na nabanggit. yun. maraming salamat. hihintayin ko ang inyong tugon.

4. at isa pa pala, pakiforward sa mga kaibigan at kakilala, sa lahat ng pwedeng makapag-ambag. marami-rami rin yan, lahat naman siguro tayo'y may minahal at minamahal. keso, pero totoo.

5. salamat!

mp 10: ilang mga bagong tula't mga bagong makata part 2

2005-07-28T14:19:00.000+08:00

hindi ako naniniwala sa away, pero sabi nila mas magaling daw sila sa nauna. saka mas may mga hitsura.

at bago pa ako mag-imbento ng mga sabi-sabing imbento lang naman at talagang wala namang nagsabi, eto na po, mga tula ng ilan pang mga bagong makata. basahin at husgahan.

***

Hindi na nagsalita
Pero yun ang nakita,
Sa banggan ng hita,
At sa bali-balita.

(Kristoffer Ross C. Lorenzana)

***

Bulaklak na isang busal
Sa nalalapit na kasal
Ang tangi ko lang dasal
Hindi suntok ang almusal

(Rovelyn C. Camato)

***

Anak, ako'y may babala:
Ay, kayhirap maging mutya!
Pag pipi, ginagahasa,
Pag maingay, kinukutya.

Itago mo sa bato,
Dudurugin ng maso
At karit ang estado
Na sumusupil sa 'yo.

(Jennifer Anne M. Mendoza)

***

Nag-iingay ang tambay
Ginago raw ng bumbay
Pampawala ng lumbay
Sa asawa'y umimbay

(Stephanie C. Cirilo)

***

Mahirap ang umasa
Kapag hindi nagbasa
Blubuk hindi maipasa,
Bolpen ang minamasa.

(Charmaine P. Galano)

***

Ang lata ay hinarang
Sa mga nagdaraan.
Bawat baryang nakamtan,
Nagdurugtong ng buhay.

(Arnulfo M. Cabarles)

***

Narinig ko ang kahoy
Sa kanyang pananaghoy
Unti-unting nililipol
Ng mayabang na apoy

Pagmamahal ng ama
Paano madarama
Kung kasama sa kama
Ay hindi iyong ina?

(Precious B. Romano)

***

Dahan-dahang tumutulay,
Ang pinsel na may kulay,
Alaala ang siyang taglay,
Isip at puso ang balay.

(Dennen Jane S. Ringon)

***

Nag-iisip, nalilito
Damdaming pabago-bago
Ano ba talaga ako?
Seksing maganda o macho?

(Jonathan Christian Lerios)

***

Mapang-akit na hubog
Ika'y mapapasunod
Sa kanyang alindog
Sa sarap malulunod

(Jesus Dominic V. Dizon)

***

Bato man ay nilalamon
ng walang humpay na alon,
lumiit man sa paggulong,
mas kikinis pag-ahon!

Isang baso ng tubig,
sinadya kong matabig.
Dalaga ay kinabig...
bakit di napaibig?

(Adrian Raymund Fernandez)

***

Kurtina'y biglang sumayad
sa gasera, at umalab
ang apoy sa kanyang layag...
Sunog ang barkong may alak.

(Jolene Gatmaitan)

mp 10: panonood ng pelikula

2005-07-18T17:33:00.000+08:00

required na manood ang lahat ng estudyante ni ser vlad sa mp 10 ng pelikulang SARONG BANGGI. sa huwebes ito, 21 hulyo 2005, sa up film center/ cine adarna. 7:00 ng gabi ito. maaaring makakuha ng ticket kay preciouse tayag (09165486002). para sa mga grupong nakatakdang pumasok sa huwebes, pupunta rin si bb. tayag sa ating klase para mamigay/ magbenta ng mga ticket.

mp 10: ilang mga bagong tula't mga bagong makata

2005-07-17T15:19:00.000+08:00

sino kaya sa mga bagong dugong ito ang magpapatuloy sa pagsusulat? abangan.

Pilit ko mang maging bibo
Pero naging basag-ulo
Mahilig kasi mamboso
Sa babaeng puro suso.

(Ryan Joseph Villamael)

***

Nang Pasko ay sumapit
Si Inay ay pinilit
Maya't maya'y humirit
'Nay bil' mo 'ko ng ipit!

(Jamie Anne Mismanos)

***

Matatanggap mo kaya
Ang hindi nakikita
Dahil sa nahihiya
Ang iyong tagahanga

(Nikki John Segurida)

***

'Pag umiyak ang langit
Ulap ay 'di matahimik,
'Di mapigilang maidlip
Ng pusong may hinanakit.

(Diana Rodil)

***

Alas-syete na pala
Ang pamilya'y nasa sala
Tawagin mo si Lola
Me bagong telenobela

(Lucia Edna P. De Guzman)

***

Likas na ating pangarap
Ang makarating sa ulap
Ibang klase itong sarap
Ng hangin 'pag nalalanghap

(Rafael Camacho)

***

Inalon na ng dagat,
Nalunod na nang ganap,
Pag-ibig kong naduwag,
Na dati'y nag-aalab.

(Beverly Kim C. Fernandez)

***

Mapagmahal si ama
Ako'y hinahagkan niya
Subalit ako'y nagtaka
Bakit t'wing wala si ina?

(Mark Daryl A. Atienza)

***

Sa mga umaasa
Talo lagi ang masa
Dahil d'on pinapasa
Ang pangit na panlasa

(Maiden B. Espino)

***

Ginto na sinaplutan
Ng luwad at kalawang
Sa pugon ng hurmahan
Litaw ang katibayan.

Naghahanap ang bubuyog
Mapulang mapupulupot
Kahit na tinik ang kuyog
Ng matamis na kampupot.

Minsan kapag itinuturok
Ng pana ang iyong batok
Kahit malayo ang turok
sa puso, tuloy ang kirot.

Mga pintig ng damdamin
Sa huli't huli'y aamin,
Sa pagharap ng salamin
At hiling ng panalangin.

(Janno E. Vergara)

***

Sa kalye may baratilyo
Nag-mistulang mga trumpo
Mamiso man o tig-singko
Opyo para sa mag nobyo

(Gabrielle Marguerite T. Vicente)

***

Ang isip puno ng likha
Minsan kahit hindi tugma.
Natatapos din ang tula
Sa pait ng pigang dagta.

***

Paalam, pugitang itim
limutin ang dating lihim
bunto't ko'y abot ang lalim
luningning ng takip-silim

(Xeres Tanya H. Villanueva)

***

Si Juang maninisid
Kay Bella ay nanilip
Naglalaro ang isip
Tumutulo ang pawis

Alaalang may lamat
Nilunod ko sa dagat
Sa ihip ng habagat
Binabalik ang alat

(Anjoneil Ereno)

***

sa kumpas ng panahon
nakasilid sa kahon
lipad ng dahon-dahon
masilayan dili yaon.

(Wenthel Gay Uy)

***

Ang lupa ang aking paa,
Ang langit ang aking mata.
Inaalam kung sino ba
Ang siga mong sinisinta.

(Gary Barua)

***

Mga malikhaing kamay
Sobra sa pagkakahimlay
Tapat pero walang malay
Mga utos sinusuway.

(Jefferson V. Pascual)

***

Pagtaas ng pasahe
Isa lang ang mensahe
'Pag malapit ang b'yahe
Maglakad kahit "d'yahe!"

Puso ko ay nabighani
Sa magandang binibini
Na katapat ko sa dyipni
Patungong kalye Mabini

(Rizel Lynn Magno y Toledo)

***

may part 2 pa ito.

the new LITERARY APPRENTICE, out now!!

2005-07-16T22:13:00.000+08:00

the new LITERARY APPRENTICE, out now!!
Originally uploaded by Jun Cruz Na Ligas.

maaaring bumili kay ser vlad, faculty center 3010. 200 pesos lang.

mp 10: paggawa ng tula--alamat ng pag-ibig

2005-07-14T23:34:00.000+08:00

magandang araw sa inyo. narito ang lyrics ng kantang pagbabasehan ninyo ng alamat ng pag-ibig ninyo.

When the earth was still flat
And the clouds made of fire
And mountains stretched up to the sky
Sometimes higher
Folks roamed the earth
Like big rolling kegs
They had two sets of arms
They had two sets of legs
They had two faces peering
Out of one giant head
So they could watch all around them
As they talked while they read
And they never knew nothing of love
It was before...
The origin of love
The origin of love

And there were three sexes then
One that looked like two men
Glued up back to back
Called the children of the sun
And similar in shape and girth
Were the children of the earth
They looked like
Two girls rolled up in one
And the children of the moon
Was like a fork shoved on a spoon
They were part sun, part earth
Part daughter, part son

The origin of love

Now the gods grew quite scared
Of our strength and defiance
And Thor said,
"I'm gonna kill them all with my hammer,
Like I killed the giants"
But Zeus said, "No-
You better let me
Use my lightning like scissors
Like I cut the legs off the whales
Dinosaurs into lizards"
Then he grabbed up some bolts
He let out a laugh
Said, "I'll split them right down the middle
Gonna cut them right up in half"
And then storm clouds gathered above
Into great balls of fire

And then fire shot down
From the sky in bolts
Like shining blades of a knife
And it ripped right through the flesh
Of the children of the sun and the moon and the earth
And some Indian god
Sewed the up into a hole
Pulled it round to our belly
To remind us of the price we pay
And Osiris and the gods of the Nile
Gathered up a big storm
To blow a hurricane
To scatter us away
In a flood of wind and rain
A sea of tidal waves
To wash us all away
And if we don't behave
They'll cut us down again
And we'll be hopping 'round on one foot
And looking through one eye

Last time I saw you
We had just split in two
You were looking at me
I was looking at you
You had a way so familiar
But I could not recognize
'Cause you had blood on your face
I had blood in my eyes
But I could swear by your expression
That the pain down in your soul
Was the same as the one down in mine
That's the pain
That cuts a straight line down through the heart
We call it love
We wrapped our arms around each other
Tried to shove ourselves back together
We were making love
Making love
It was a cold, dark evening
Such a long time ago
When by the mighty hand of Jove
It was the sad story how we became
Lonely two-legged creatures
It's the story of the origin of love
That's the origin of love

The origin of love
The origin of love
The origin of love

***

gagawan ito ng tulang pasalaysay, 12 pantig, apat na taludtod, apat hanggang anim na saknong, tugmang isahan. ipinapaalala ko lang muli na mahahati ang pagpasok sa klase sa dalawa--group 1 sa lunes at group 2 sa huwebes. magdadala kayo ng 15 kopya ng tulang magagawa ninyo.

ito yung link para sa iba pang lyrics ng hedwig and the angry inch, ito.

humanidades 1: pagsasanay sa pagbabasa ng tula

2005-07-02T10:27:00.000+08:00

magandang araw sa inyo, mga estudyante ni bb. will ortiz! pakidagdag ang tulang ito sa mga tulang tatalakayin natin sa susunod na pagkikita. magandang basahin ang tulang ito dahil madaling matukoy ang mga elementong bumubuo sa anyo ng tula bukod sa tugma, sukat, taludtod at saknong--ang tauhan (tagapagsalita, tagagawa ng kilos), balangkas ng pagpapahayag (pasalaysay o patanghal), talinghaga (anong mga salia ba ang dominanteng lumalabas sa tula/ anong mga imahen?), tagpo, dramatikong sitwasyon, layon (anong bagay/ tao/ atbp. bukod sa tagapagsalita at tagagawa ng kilos ang nasa tula? pansinin ang pamagat at makikita ang sagot), at iba pa.

sige, maligayang pagbabasa't magkita-kita tayo sa ating 10:30 at 12:00 na mga klase!

Pilat sa Sagwan
Tomas F. Agulto

Ang mahuli sa punduhan
Ang daratna'y baling sagwan
-Salawikain

May pilat ang dahon ng sagwan ni Ama
Nang sinupin ito't sa 'kin ipamana;
Bangka, lambat, lubid, buhol na hininga,
Nasanlang panatang naiwan kay Ina.

Mandaragat siyang suba ang panahon,
Upang mailuwas ang gabuslong layon.
May pataw ang dulang sa bawat maghapon:
Tatlong subong kanin ang dapat idaong.

Madilim ang laot na kanyang nilayag.
Sikap, lakas-loob ang katig-bangkilas;
Suwag ng salatan, damba ang habagat,
Nagdahik si Ama sa buhangi't burak.

Lingid na himagsik ng sagwan sa laot
Ang bukal ng kanyang paghinga't paggaod.
Sa huling daungan ng paghihikahos,
Natugpa si Ama'ng may sima ang loob.

Sa muling pagkampay ng sagwang nagsugat,
Lambat ng tadhana'y aking ihahayag.

mp 10 readings: dagat, bangka, isda

2005-06-30T10:31:00.000+08:00

nasa archives na ito, pero ipopost ko na rin para mas madali.

Ang dagat ay misteryo
sa utak ng ligaw na pusa;
isang panibagong konsepto.

(Karl L. Maza)

***

Ang dagat ay taong tahimik,
payapa kapag walang gumugulo,
matindi kung magalit.

(Dulce Victoria R. Ilaya)

***

Ang dagat ay malabnaw na dugo
dahil sa liwanag sa dapithapon
na pinipiga ng araw dito.

(Bethany R. Basis)

***

Ang dagat ay isang bolero,
milyong banidosang ulap,
araw-araw niyang sinusuyo.

(Joseph Keith Anicoche)

***

Ang dagat ay toyong Silver Swan,
maalat na sawsawan
ng katawang puro libag na’t pawisan.

(Sabrina Rica Ellorda)

***

Ang dagat ay ang gabi,
nahulog sa langit at punung-puno
ng kumikislap na salaming durog.

(Bronson Basuel)

***

Ang dagat ay matinding inggit,
nakalulunod, nakapanggagalit
at minsan ay nakapangliliit.

(Janneth C. Calma)

***

Ang dagat ay isang aklat,
nagkalat sa mga salita’t pamagat
na parang mga isdang-alat.

(Kristine Faith C. Moral)

***

Ang dagat ay pagmamahal ng isang ama,
maalat na pawis,
malansang dugo ng pagsisikap.

(Abigail Faith Luistro)

***

Ang dagat ay ang himlayan ng pagkababae,
dalisay at matapang, malinaw at malawak,
sadyang iba mula sa kisig ng lupa.

(CJ De Silva)

***

Ang bangka ay sumasayaw
kahit sa pagpanaw
ng haring araw.

(Winnie J. Dorde)

***

Ang bangka ay ‘sang malaking otap,
huling hapunan ng mangingisda
na sampung buwan nang nawawala.

(Joseph Keith Anicoche)

***

Ang bangka ay kawalang-desisyon,
sa kabila ng daluyong,
sumusunod sa kabi-kabilang alon.

(Abigail Faith Luistro)

***

Ang bangka ay ang matitipunong braso ng kapatagan,
nagpipilit angkinin ang hiwaga ng dagat,
ikinukulong sa kanyang mga bisig, mga yamang nakaw.

(CJ De Silva)

***

Ang bangka ay sapatos,
pilit maglalayag
hanggang sa ito’y mapudpod.

(Riyah Lalaine L. Domingo)

***

Ang isda ay mga salita,
nabibingwit, nababasa,
hinuhuli ng mga bata

(Kristine Faith C. Moral)

mps 10: artikulasyon ng katawan

2005-06-20T18:32:00.000+08:00

sa isang writing activity para sa mps 10, sinagutan ng mga estudyante ang pitong tanong na may kaugnayan sa kanilang sarili. ginawang pangatlong panauhan ang perspektiba, kunwari'y ibang tao ang ikinukuwento. narito ang mga tanong/ pangungusap na itinuloy ng mga estudyante:

1. ito ang katawan ni (pangalan ng estudyante).
2. kinahuhumulingan ko sa katawan ni (pangalan ng estudyante) ang {mga positibong katangian ng sarili).
3. kinasusuklaman ko sa katawan ni (pangalan ng estudyante) ang (mga negatibong katangian sa sarili, o mga ayaw na katangian tungkol sa sarili).
4. masama para kay (pangalan ng estudyante) ang (mga bagay-bagay na nakasasama sa sarili sa iba't ibang lebel).
5. ang masama para kay (pangalan ng estudyante) na ginagawa/ tinatangkilik pa rin niya ay (mga bagay-bagay na bawal o masama ngunit ginagawa pa rin)
6. ang katawan ni (pangalan ng estudyante) ay isang (konkretong imahen na itutumbas sa sarili).
7. sa oras ng pagwawakas, matatandaan ang katawan ni (pangalan ng estudyante) para sa (kung anumang bagay na nais ng indibidwal na maalala tungkol sa kanya sa oras ng kanyang kamatayan).

ayun. marami-rami ang nakapagbigay ng magandang output. sayang at di nakarating ang iba. may mas malaking kopya ng litrato na maaaring ma-download dito.

hanggang sa mga susunod na gawain!

mp 10: buffy fan fiction

2005-05-29T14:27:00.000+08:00

"sex, sex, sex" naman ang grupong kinabibilangan ni xyra duque. bagaman sensitibo ang paksa, nagawan ng paraan ni bb. duque na maging nakakatawa ang kanyang fan fiction. napaglaruan/ ginago ang paraan ng pagkukuwento sa napakaraming sex columns na nababasa ng pinoy.

Kabaong

Shit. Takas. Kailangan niyang tumakas. Tiningnan muli ni Buffy ang paligid, umaasang makakahanap ng daan palabas sa sitwasyon niya ngayon. Nasa loob siya ng isang kabaong, katabi ang buto ng kung sinong may-ari nito, at nakapatong sa kanya ang malakas na si Luke, ang bampirang kalaban niya. Malaki si Luke, halos maukupahan na nito ang kabaong, at di maikakailang mas malakas ito kaysa kanya. Napalunok si Buffy, halos maluha. Shit. Dito na ba magtatapos ang lahat?

Peste naman. Napakabata pa niya! Nasa ikalawang taon pa lamang siya sa High school at kalilipat lamang niya sa lugar na ito. Marami pa siyang mga pangarap. Marami pang mga bampirang dapat patayin. Siya ang napili para gawin ang atas na iyon. Paano na ‘yan?

Tapos, napakarami pang lalaki sa mundo. Iba’t-ibang uri. Aba, huwag nilang sabihing mamamatay siya ng hindi man lang nakakatikim ng isa! Hindi pwede, isang kahiiyan, na mamatay siyang isang birhen at hindi man lang nasubukang makipag-talik sa kung sinong lalaki. E, sa porn videos nga lang siya nakakita ng ari ng lalaki, bukod sa ari ng mga bata niyang pinsan. Dapat yung malaki, dapat sa personal, bago man lang siya patayin ng lalaking bampi------

Sandali. Lalaki si Luke, hindi ba? At sila na lamang dalawa ngayon dito. Tumakas na sila Xander. ‘Lang hiya naman, si Xander na lang sana! O kaya si Mr. Giles, pwede na ring pagtiisan. Kaso, siya ngayon ang pulubi, at ang limos sa pagkauhaw niya sa sex ay ang bampirang nakapatong sa kanya ngayon. Kadiri pero pwede na. Basta mairaos lang na kahit paano, mamamatay siyang may experience. Bahala na. Pumikit si Buffy at sinubukang palitan ang pangit na mukha ni Luke. Isang gwapo at matipunong lalaki. Tama. Maganda ang katawan. Magaling humalik. Masarap ka-sex. Unti-unting binuo ni Buffy ang imahe sa porn videos na napanood niya. Malaking ari. Matigas. Galit. Ayos. Pwede na. Naramdaman niya ang init at akmang kakapit na kay Luke nang maisip niya, ‘Bakit ang tagal nitong pumatay?’

Binuksan niya ang kanyang mga mata at nagulat sa nakita. Nakatitig sa kanya ang bampira, at sa mga mata nito ay nag-aapoy ang pagkauhaw sa sex. Hindi niya talaga alam kung yun nga yon, basta, e mukha namang hayok. Ibinaba nito ang ulo sa leeg niya. Inamoy-amoy siya. ‘Katapusan ko na yata,’ sabi niya sa sarili. ‘Shit, wala talagang sex?’

“Ang bango mo,” sabi ng bampira. Pagkakataon na. Pinunit ni Buffy ang kanyang damit at naramdaman niyang humahalik na sa kanyang leeg ang bampira. Malaking ari. Matigas at galit. Pinunit niya ang damit ng bampira. “Tanggalin mo na yang damit mo,” utos niya, na nagmamadaling sinunod ng bampira. Maya-maya pa ay kapwa na sila hubad. Natuwa si Buffy. Maganda pala ang katawan ni Luke, at nararamdaman na niya ang paninigas ng ari nito.

Hayok nga sa sex ang bampira, hindi nagkamali si Buffy. Halos sumakit ang hinaharap niya sa tindi ng panghihimas dito ni Luke. At sobrang makasipsip sa nipples niya. Bampira talaga. Nararamdaman na niya ang matinding galit ng ari ni Luke. Habang sinisipsip nito ang kung ano sa hinaharap niya (at di niya mapigilang umungol sa tuwing gagawin ito ng bampira), hinawakan ni Buffy ng buo ang ari nito. Umungol ang bampira nang maramdaman ang pagkakakulong sa malaki at matigas nitong ari.

Itinulak ni Buffy si Luke sa kanyang likuran at pumatong dito. Ipinasok ang galit na ari nito sa kanyang bunganga. Bahagyang umupo ang bampira at idiniin ang ang ulo ni Buffy sa ari nito. Umungol.

Matagal ang ritwal. Natuwa ang dalawa sa nangyayaring pagtatalik., at naisip ni Buffy, ‘Ang sarap ka-sex ni Luke. Sige pa, sige pa!’ habang minamasahe ni Luke ang ari ni Buffy. Nang hindi na makaya ang init, pumatong si Luke sa nakabukakang si Buffy at ipinasok ang malaki, matigas, at galit nitong ari sa bunganga ng langit. Umarangkada. Umungol. Halos magiba ng kabaong. Sumisipsip sa kanan niyang hinaharap habang minamasahe ang kaliwa..

Ilang bese pang naulit sa magdamag ang pagtatalik. Iba’t-ibang posisyon. Naka-dalawampu siguro sila. “Marami pa,” sabi ni Luke habang si Buffy ang umaarangkada. “Nabasa ko sa Cosmo!”

Matapos ang ilan pang ronds ay napagod si Luke. “Sandali lang,” hingal nito. Ngunit ayaw tumigil ng babae. “Magse-sex tayo o papatayin kita?” Banta nito. Sa takot, at malamang ay dahil na rin sa paghawak ni Buffy sa ari nito, muling nakipagtalik si Luke kay Buffy. Sa katagalan, napagod na ito ng tuluyan at nakatulog bago pa man naipasok ang ari nito sa hayok na ring si Buffy.

Nabitin ang babae. Hindi niya mahihintay na magising si Luke! Sinubukang patigasin muli ang pagod at medyo nanlalambot nang ari ni Luke. Ngunit ayaw na. Hindi na natuwa dito si Buffy. Nainis pa nga ito. “Sayang, masarap ka pa naman!” bulong niya. Bitin pa rin ito sa nadlot na kaligayahan. Napatingin ito sa iba pang mga buto. Ang matitigas na mga buto. Dinilaan niya ang kanyang mga labi. Hinimas ang isang mahabang buto.

Ngumiti.

mp 10: buffy fan fiction

2005-05-29T02:25:00.000+08:00

sa fan fiction na ginawa ni lea p. rojo, iniliugar niya sa up diliman si buffy at naging leading man pa si atom araullo. may halong pagpapatawa ang kuwentong nasa paksang "aktibista" na kinabibilangan ni bb. rojo.

REKADO: Isang Pakikibaka

Saktong kakagatin na si Buffy ng bampira nang dumating ang grupo ni Atom. Kasama niya sina Marco, Xander, at iba pang mga aktibista. Buong puwersang dumagsa roon ang STAND-UP kahit batid nilang wala silang laban sa mga bampira. Hindi nila alintana na ang pakikibakang iyon ay mangangahulugan ng pagbubuwis ng kanilang buhay. Hindi nila maaaring tanggihan ang paghingi ni Xander ng tulong. Bukod pa rito, hindi nila maaaring pabayaang mapahamak ang isang kagaya ni Buffy na nakatadhanang magtanggol sa mga naaaping manggagawa ng sangka-UPihan na nasasailalim sa pamamahala ng mga tutang bampira ng gobyerno.

Sa isang nakabibinging sipol ni Atom ay nagsibagsakan ang mga bulok na kamatis, kalamansi, sibuyas, at bawang sa kinaroroonan nina Buffy at ng bampira. Mabilis na kumalat ang napakabahong amoy ng mga iyon sa paligid. Buti na lang at laging may bitbit si Buffy na gas mask. Madalas kasing may anghit ang mga bampirang bigla na lamang susulpot para patayin siya. Sandata niya iyon para madikitan niya ang kalabang bampira. Mabilis na nasinghot ng bampira ang nakakamatay na amoy. May lahing aswang pa pala ang bampira kung kaya sa isang iglap ay natunaw na lamang ito. Ang mga aktibista naman ay hindi apektado sa naaamoy dahil mas matindi pa ang amoy nila roon. Sanay na rin sila sa ganoon dahil simula pa man nang mga unang taon ng kanilang pakikibaka ay iyon ang natatangi nilang sandata para labanan ang mga bampira ng gobyerno.

Magkasabay na inilahad nina Atom at Marco ang kanilang mga palad upang tulungang bumangon si Buffy mula sa pagkakahiga sa kahon. Si Atom sa kanang kamy at si Marco naman sa kaliwa. Ito ang hudyat ng pagsasanib nila ng puwersa. Mapapapayag nila si Buffy na sumali sa STAND-UP. Dalawang taon na rin kasing nililigawan ng grupo si Buffy dahil nakikita nilang malaki ang gagampanan niyang papel sa matagal na nilang minimithing pagkakaisa at sama-samang pagkilos hindi lamang ng mga estudyante kung ‘di ang lahat ng organisasyon sa UP. Kinikilala kasi si Buffy dahil sa taglay niyang tapang at lakas ng loob sa pagpatay sa mga bampira. Siya lagi ang frontpage sa Kule. Kinatatakutan din siya paminsan. Ayon sa itinadhana, siya ang natatanging paraan upang mapukaw ang mga natutulog na damdamin ng mga mag-aaral. Siya ang magmumulat sa mga ito na dapat maging vigilante ang lahat at mangialam sa mga pamamalakad ng gobyerno.

Lingid sa kaalaman ni Buffy ang mga pangyayaring ito. Hindi rin niya alam na lagi pala siyang nababalita sa Kule. Hindi kasi siya mahilig magbasa ng diyaryo. Lingid din sa kanyang kaalaman na ang mga bampira palang nakakasagupa niya’t napapatay nang ‘di sinasadya ay ang mga mapang-aping opisyales ng gobyerno. Nalalaman na lamang niyang nasa isang sitwasyon siya na kung saan ay may bampirang gustong pumatay sa kanya kaya wala siyang ibang magawa kung ‘di ay labanan ang mga ito. Hindi rin niya sinasadya na patayin ang mga nakakalaban niya. Kinalimutan na niya ang pagpatay. Nito ngang pagpunta niya sa Hacienda Luisita ay hindi naman niya inaasahan na mayroong bampirang susugod sa kanya upang wakasan ang kanyang buhay. Nagpasama siya kay Xander sa Hacienda Luisita para magpatulong sa pagkuha ng tubo. Dalawang taon na kasing hindi siya kumakain o umiinom ng anumang matamis dahil sa kanyang diabetis. Pero hindi niya na napigilan, tama na ang kanyang pagtitimpi. Sisipsip siya ng tubo kahit anong mangyari. Nang sugurin siya ng mga bampira ay bigla na lamang tumakbo si Xander upang humingi ng tulong sa grupo nina Atom na nasa bodega ng mga sandaling iyon upang alamin ang dahilan ng pagkamatay ng tatlong magtutubo. Dahil sa pagkakaligtas sa kanya ng grupo ay napapayag siyang sumali sa STAND-UP. Naisip niyang wala namang mawawala sa kanya, mas makakatulong pa nga siya sa mas madaming masa.

Tila alam na ni Atom na mapapapayag nilang sumanib si Buffy sa kanilang grupo. Marunong pala siyang manghula at natutunan niya iyon noong nasa 5 and Up pa siya. Kung anu-ano kasi ang pinagagawa doon sa kanila. Kaya, bago pa man sila tumungo sa Hacienda Luisita upang mag-imbestiga ay ibinilin niya sa mga natirang myembro ng STAND-UP na maghanda ng welcome party para kay Buffy. Buo ang kanyang paniniwalang makakadaupang palad nila si Buffy doon.

Laking gulat ni Buffy nang makita niya sina Willow, Cordelia, at Mr. Giles na magkakasama at masayang nagbi-videoke. Isang taon na palang kasapi ang tatlo sa grupo. Binati siya ng tatlo sa pamamagitan ng pagkanta ng “Uy…lumapit ka…kung gusto mo akong kagatin…’di kita bibitinin…alam na alam mo naman…ito’y gusto ko rin…alam na alam….

Hindi na natapos ang kanta. Biglang may nagsidatingan na mga bampira sa party. Narinig kasi ng mga bampira ang salitang “kagatin” kung kaya, tinatawag sila ng kanilang pangangailangan na tumikim ng tao. Sabay na dumating sina Kiko Pangilinan, Gloria Macapagal-Arroyo at Noynoy Aquino. Marami pa silang ibang kasama at sabay-sabay nang nagsisidatingan. Pagkatapos ng limang minuto, ang Vinzon’s Hall ay hindi na mahulugan ng karayom sa sobrang dami ng bampirang pumunta roon.

Hindi lang pala basta lakas at tapang ang kapangyarihan ni Buffy. Taglay din niya ang telekinetic power. Kaya niyang pagalawin ang ibang tao. Kaya niya ring kausapin ang mga ito sa pamamagitan ng isip. Isa lamang ang bilin niya sa lahat ng mga taong maaaring tumulong. “Dalhin ninyo ang lahat na bulok na kamatis, kalamansi, sibuyas, at bawang na maaari ninyong madala.” Pagkalipas ng sampung minuto ay napuno ang buong acad oval ng iba’t ibang uri ng tao. Nangyari nga ang matagal nang inaasam na pagbubuklud-buklod. Hindi lang mga estudyante kung ‘di ng lahat ng sangka-Upihan ang nagpaunlak sa tawag na iyon. Kung pagsasama-samahin nila ang lahat ng mga rekado na dala nila ay mapupuno ang Sunken Garden at pati na rin ang Lagoon.

Sa hindi mapaniwalaang kaganapan, ang mga bampira lamang ang nakakaamoy ng mga bulok na rekado. Maaring dahil sa bulok din silang lahat at ang pamamahala nila sa gobyerno. Isa-isa silang natunaw hanggang si Pangulong Gloria Arroyo na lamang ang natitira. Isang iglap na lang at makakamtam na nila ang tagumpay. Dahan-dahan nilang kinanta ang UP Naming Mahal at unti-unti’y umuusok na ang pangulo at natutunaw ang iba’t ibang parte ng kanyang katawan. Ang kanyang nunal na lamang ang natira. “Hindi magbabago ang damdamin…’Di rin magbabago ang damdamin!” Ang nunal ay biglang sumabog at ang mga piraso nito ay naging fireworks! Nagbunyi ang lahat.

mp 10: fanfic/badific

2005-05-16T20:27:00.000+08:00

kamusta sa inyong lahat? sana'y nasisiyahan kayo sa mga ginagawa natin sa klase. gaya nga ng napag-usapan, nasa bahagi na tayo ng fan fiction, o fanfic. makakatulong ang links na 'to at ito para sa pagsusulat ninyo ng susunod na writing activity.

tomaan sessions ayon kay renei dimla

2005-03-19T00:30:00.000+08:00

Tomaan Sesyons ni Quijano de Manila

Nasa ikalawang kaha na ng Beer na Beer si Nick. Kasalo na niya sa isang palaton ng tapa at hotdog ang isang mag- anak na ipis. Dahil sa pagkalito, maka-ilang beses na rin niyang isinubo at nginuya ang mga pinunit niyang pahina ng July 1986 issue ng Newsweek. Anim na oras na rin kasi niyang niyuyugyog ang kanyang utak sa pag-iisip ng susunod na linya ni Conchita Vidal, ang kanyang Woman with Two Navels pero kahit na namura na niya ang lahat ng santo at santa na napag-aralan niya sa seminaryo sa Hong Kong, hindi pa rin niya masundan ang nabinbing talata ng kanyang kwento.
Nakalupasay na siya sa sahig at halos mahimod na niya ang berdeng alpombrang kapapagpag lang ng kasama niyang boy sa bahay. Pinakikinggan niya ang Gin Pomelo ng Radioactive Sago Project habang pinagmamasdan ang mga nagsisigapang na hantik na may mga bitbit- bitbit na mugmog ng chicharon. Sa totoo lang, sa kabila ng dose- dosenang bote ng alak na natoma na niya at sa kasalukuyan niyang posisyon sa lapag, hindi pa siya lasing. Problema lang talaga niya ang susunod na sasabihin ni Ms. Vidal--- ‘yun lang naman.
Dati naman kasi ay hindi siya ganito. Gamay na gamay pa nga niya ang bawat salita at pangungusap na iniluluwal ng kanyang makinilya. Humihinto lamang siya upang sumubo ng pulutan at lumagok ng beer mula sa nagpapawis niyang mug na nag-uumapaw sa yelo. Maliban doon ay mabilis naman siyang nakakapag-isip ng diyalogo ng kanyang mga karakter, mga linyang di magtatagal ay magiging pamoso sa mga sirkulo ng manunulat ng literatura. Habang patuloy siyang nakikinig ng Gin Pomelo ng Radioactive Sago Project at pinagmamasdan ang mga nagsisigapang na hantik na may mga bitbit- bitbit na mugmog ng chicharon, bigla niyang napagtanto ang lahat.
Sawa na siya sa pagsusulat ng mga produkto ng imahinasyon, mga ideyang binigyang lohika ng mga kasinungalingan. Dali- dali siyang bumangon at isinuot ang polong nakasampay sa sandalan ng sofa at mabilis niyang tinungo ang kanyang paboritong Intramuros sa paniniwalang mahahanap niya sa mga gumuho nitong pader ang katotohanang bubuo sa kanyang nobela, ang kanyang musang may dalawang pusod…
Nabuksan na niya ang pinto ng taxi bago pa man ito huminto. Hindi na nga niya pinansin ang iniaabot sa kanyang sukli ng Arabong drayber. Kailangan niya kasing makita ang kanyang musa bago pa man ito lamunin ng nalalapit na gabi. Sabik niyang inisa-isa ang bawat babaeng nakasalubong niya, masigasig na itinatanong sa mga ito kung dalawa ba ang kanilang pusod. Pinagtawanan lamang siya ng marami sa pag-aakalang nagbibiro lamang siya. May mangilan-ngilan na nagalit at natakot. Nabulabog ang buong Intramuros. Mabilis na kumalat ang balitang doon sa may lawang nalalatagan ng mga rosas na lotus ay may isang huklubang naghahanap ng Ebang may dalawang pusod…
Tumigil lamang si Nick nang nasukluban na ng dilim ang buong kalangitan. Hangos na hangos siyang napaupo sa basang damuhan. Tinukop ng kanyang ugatang kamay ang kanyang mukhang hinuhugasan ng umaagos na luha. Wala na ang pag-asang matatapos pa niya ang kwento ng kanyang Woman with Two Navels dahil nabigo siyang matagpuan ang katotohanang bubuo sa kanyang nobela, ang babaeng may dalawang pusod…
Tumungga siya ng isang bote ng beer sa kanyang pagdating at inilugmok ang sarili sa berdeng alpombrang kapapagpag lang ng kasama niyang boy sa bahay. Pilit niyang inabot ang July 1986 issue ng Newsweek, tapos ay pumilas ng isang pahina na kanyang isinubo at marahang nginuya. Naubos na ng pamilya ng ipis ang isang palaton ng tapa at hotdog- marahil sa tulong ng mga daga. Kanina pa natapos ang Gin Pomelo, ngayon Astro na swabe at mabango naman ang inaawit ng Radioactive Sago Project, nakaakyat na rin sa kisame ang lahat ng hantik na may mga bitbit-bitbit na mugmog na chicharon.
Mag-isa na lamang si Nick.
Hinubad niya and polong tigib ng pawis na nakakapit sa kanyang balat at muli siyang tumungga ng beer. Hindi pa siya lasing, nararamdaman pa rin niya ang mainit na hagod ng alak mula sa kanyang lalamunan hangang sa nagngingitngit niyang mga lamang loob. Ipinatong niya ang kanyang kaliwang palad upang damhin nito ang hiwaga ng alkohol sa loob ng kanyang katawan. Marahang hinimas ng kanyang mga daliri ang nangangarilang niyang tiyan… at ang dalawang butas na nakapugad doon.
At ang dalawang butas na nakapugad doon.
Lumagok si Nick Joaquin ng Beer na Beer at siya’y ngumiti.

***

Tomaan Sesyons ni Quijano de Manila 2

Nagpahatid si Nick sa kanyang pamangkin sa Intramuros. Magkaakay nilang binaybay ang mga paraanan patungo sa entrada ng binakurang siyudad. Mag- aalas kwatro kwarenta na nang sila’y makarating doon.
Lango si Nick. Itinumba niya ang isa’t kalahating kaha ng Beer na Beer nung umagang iyon habang binabasa niya sa ika- tatlumpu’t- tatlong pagkakataon ang Crime and Punishment ni Dostoyevsky. Nagpa-iwan siyang mag-isa pagdating sa Intamuros tulad ng dating gawi, ayaw kasi niyang may kasama habang naglalakad.
Pumasok na si Nick. Sumara ang pinto. Tutunguhin na sana niya ang lawang may mga rosas na lotus kung saan siya madalas, ngunit puno ang daanan ng mga pinagtagni- tagning bahagi ng katawang itinumpok sa damuhan. May mga kalansay ngunit kulang-kulang ang mga buto at mga bitukang naglambitin sa mga poste ng mga lamparang ‘di pa nakasindi. Mula sa mga pader ay kumakatas ang tila malapot na uhog na marahang lumalamon sa mga matang nakapasak sa mga lamat ng batuhang dingding. Nauulinigan sa paligid ang walang humpay na pagpindot sa makinilyang matagal nang hindi nalalangisan.
Biglang nagulat si Nick. Habang nakatayo siya, isang lobong kulay kahel ang humimod sa kanyang binti. Nang tiningnan niya itong muli, dumami ito at naging walumpu’t- pito. May walumpu’t pitong lobong kulay kahel na ang humihimod sa mga binti ni Nick, lahat ng iyon ay sumubo mula sa isang bote ng Beer na Beer na lumulutang sa ibabaw ng mga tumpok ng pinagtagni-tagning bahagi ng katawan.
Nagpupumiglas si Nick. Nabigla siya at iyon lang ang nakaya niyang gawin. Pinagtatadyakan niya ang mga lobong kulay kahel at buong bilis siyang tumakbo palayo. Hindi siya hinabol ng mga ito taliwas sa kanyang inaasahan, sa halip ay isa-isa itong nagsibalik sa bunganga ng bote ng Beer na Beer na lumulutang sa ibabaw ng mga tumpok ng pinagtagni-tagning bahagi ng katawan.
Patuloy sa pagtakbo si Nick. Akla niya’y hinahabol siya ng mga lobong kulay kahel. Wala siyang pakialam kahit masalisod niya ang damuhang nababalutan ng mga tumpok ng pinagtagni-tagning bahagi ng katawan. Hindi na rin niya ininda ang maya’t maya’y pagbangga niya sa mga kalansay na kulang-kulang ang mga buto at ang madalas na paghampas sa kanyang mukha ng mga bitukang naglambitin sa mga poste ng lamparang ‘di pa nakasindi. Wala na rin siyang pakialam kahit matapakan niya sa kanyang pagmamadali ang isang sariwang matang balot ng malapot na uhog na gumulong mula sa isang lamat sa dingding Tinakpan niya ang kanyang mga tainga upang di maulinigan ang walang humpay na pagpindot sa makinilyang matagal nang ‘di nalangisan na lumalakas sa kanyang bawat paghakbang.
Patungo na sa direksyon ng lawang nalalatagan ng mga rosas na lotus si Nick. Natanaw kasi niya na wala roon ang mga kabaliwang nasaksihan niya sa malawak na damuhan ng kanyang pinakamamahal na Intramuros. Binilisan pa niya ang pagtakbo. Binilisan pa niya hanggat hindi niya nadama ang lamig ng tubig na dumidila sa kanyang pagod na mga paa.
Malapit na.
Ipinikit ni Nick Joaquin ang kanyang mga mata at nang nadama niya ang tubig ay isinuko na niya ang kanyang sarili sa lawang nalalatagan pala, hindi ng mga rosas na lotus kundi ng mga nagsisi-angil na ahas.

***

Tomaan Sesyons ni Quijano de Manila 3

Hinahabol ni Nick ang kanyang deadline. Mabilis niyang kinabig ang makinilyang malagkit na dahil sa mantika ng tapang pinupulutan niya. Isinuksok niya ang isa na namang papel at nagsimula na naman ng panibagong pahina. Hindi man lang nga niya makuhang tumoma, halos dalawampu’t dalawang oras na siyang tigang sa Beer na Beer. Lalo namang wala na siyang panahon para pagmuni-munian pa ang kapaligiran. Dalawampu’t- dalawang oras na siyang patuloy na nagsusulat ng walang pahinga, dalawampu’t-dalawang oras na rin siyang walang pakialam sa mundo.
Sa kanyang paligid, dahan-dahang umuusbong mula sa singit ng mga hanay ng inaamag niyang mga aklat ang mga puting hasming ang katas ay masangsang na nana. Nilalapitan ito ng mga bubuyog na pinag-aagawan pa ang nagbubugang likidong nakasusulasok ang amoy. Ihahandog nila iyon sa pinipintakasing reynang nais nilang lahat makatalik.
Sa paanan ni Nick, ang sahig ay nagluluwal ng mga dilaw na niyebe na sa paglipad ay biglang mag-aapoy at tuluyang matutunaw, kasabay rin ng mga niyebeng ito, nilikha ng sahig ang isang nilalang na nakahubad.
Naalimpungatang bigla si Nick. Namalayan niya ang tikas ng isang taong walang imik na nakatayo sa kanyang harapan pero patuloy pa rin siya sa pagsusulat. Wala siyang oras para huminto kahit sandali upang pagmasdan pa ang bagong dating na animo’y may hinihintay mula sa kanya. Pilit niyang hinahabol ang bugso ng mga ideyang mas mabilis pa sa kanyang mga daliri sa ibabaw ng makinilya, lalo pa siyang nagmadali at pilit inalis sa kanyang isipan ang nilalang na nakahubad.
Ngunit mas lumapit pa ito sa kanya na tila nananadya at hinimas ang kanyang mukha ng mababango nitong palad. Tapos ay nadama ni Nick ang unti- unti nitong pagpalupot sa kanyang payat na katawan at ang dibdib nitong marahang humahalik at nagpapainit sa kanyang likuran. Naamoy rin ni Nick mula sa kanyang pagkakadukmo sa makinilyang dalawampu’t- dalawang oras nang hindi nakakapagpahinga ang mahalimuyak nitong buhok na dumadantay sa kanyang leeg at ang lambot ng mga labi nitong humahalik sa kanyang tainga. Nahahalina na si Nick, nais na sana niyang tigilan ang pagsusulat at dakmain na lang ang nilalang na nakahubad na nakapalupot sa kanya ngunit paano ang oras!
Dinalian pa ni Nick ang pagsusulat sa kabila ng magkakahalong niyang emosyon. Hindi pa rin siya tinatantanan ng kanyang mga ideya pero ‘di rin siya tinitigilan ng tuksong dala ng nilalang na nakahubad. Gusto na niyang matapos ang kanyang akda pero gusto na rin niyang ibalik ang mga halik niyang natatanggap. Binilisan niya ang pagsusulat. Binilisan pa niya. Bumukadkad ang isang libo pang puting hasming ang katas ay masansang na nana. Nag-aagawan pa rin ang mga bubuyog pero sa tabi ng baso ng Beer na Beer ni Nick ay di nila alam na buong sayang nakikipagniig na ang isa sa kanila sa pinipintakasing reyna sa ibabaw ng isang higaang yari sa nana.
Tuldok. Natapos na ni Nick ang isa na namang obra. Tumigil ang mga halik ng nilalang na nakahubad. Nagharap sila ni Nick sa unang pagkakataon. May kumakatok sa pinto upang kuhanin na ang kanyang manuskripto. Hindi ito pinansin ni Nick. Pumasok na ang kumakatok dahil hindi naman nakakandado ang pinto.
Nasaksihan ng taong iyon si Nick Joaquin na nakikipaghalikan sa isang lalaking nakahubad at kasabay ng niyebeng dilaw, ang dalawa ay lumipad, nag-apoy at tuluyang natunaw.

filipino 12: sanaysay na may tig-isang daang salita/ birtuwal na palihan

2005-02-07T00:02:00.000+08:00

mukhang may magandang ibubunga ang writing project na ito, isang konseptong hiniram mula sa grupong KATHA.

nakausap ko kani-kanina lang sa pamamagitan ng yahoo messenger si carlos, at nagkaroon kami ng pagkakataon para magkaroon ng birtuwal na workshop ng kanyang ginawang akda. at habang pinagmumunimunihan nating lahat ang mga benepisyo ng information technology sa palitan ng mga ideya, basahin natin ang nagawa ni carlos.

ito yung first draft ng kanyang sanaysay (na, gaya ng napag-usapan namin, ay posible ring maging kuwento):

Disyembre 22, 2004

Kumaripas sa ingay ang aking orasan. Panibagong araw na naman.

Patay na si FPJ.

Bumangon ako mula sa aking higaan at nagsimulang magbihis. Alas diyes na. Mainit na ang araw. Wala nang masakyan. Trapik na naman.

Patay na si FPJ.

Nagsimula na akong maglakbay patungong Ateneo. Sumakay sa dyip patungong San Juan, at pagkatapos ay isa pang dyip papunta namang Divisoria. Bumaba sa V.Mapa at nag LRT patungong Katipunan.

Patay na si FPJ.

Sa Ateneo, nagpalipas ng anim na oras nang gumagawa ng sipnayan, tumatambay, at nakikipagkwentuhan sa mga kaibigan.

Patay na si FPJ.

Umuwi, naglakad. Mainit ang hapon. Sa bahay ay natulog, nagpahinga, at naligo. At nang manood ng TV Patrol World,iisa lang binabanderang balita:

Patay na si FPJ.

O, patay na pala si FPJ?

***

may ilang mga problemang natukoy--bilang ng salita, typo errors, mga ganung bagay. sinubukang ayusin ni carlos at ito ang lumabas:

Disyembre 22, 2004

Kumaripas ang aking orasan. Panibagong araw na naman. Bumangon mula sa aking higaan. Alas diyes na. Mainit ang araw. Wala nang masakyan. Trapik na.

Patay na si FPJ.

Nagsimula akong maglakbay patungong Ateneo. Sumakay sa dyip patungong San Juan, pagkatapos ay dyip papuntang Divisoria. Bumaba sa V.Mapa at nag-LRT patungong Katipunan.

Patay na si FPJ.

Sa Ateneo, nagpalipas ng oras nang gumagawa ng sipnayan, tumatambay, at nakikipagkwentuhan sa mga kaibigan.

Patay na si FPJ.

Umuwi, naglakad. Mainit ang hapon. Sa bahay ay nagpahinga at naligo. At nang manood ng TV Patrol, iisa lang ang bumabanderang balita:

Patay na si FPJ.

***

fil 11 VV--kilig part 2

2005-02-03T09:47:00.000+08:00

ito naman ang pampakilig na ihinanda ni erika denise dizon:

Sa Likod ng Ulap

Bukas na ang aking kaarawan. Bakit tila hindi ako masaya? Nag-aaway kami ni Mama dahil hindi pa handa ang lahat parang wala daw akong paki sa dekorasyon, sa pagkain at kung ilang tao ang darating.

Hindi pa tapos ang aking damit na susuotin na pinagawa ni Mama noong nakalipas na buwan sa kulay na hindi ko naman talaga masyadong gusto dahil tuwing suot ay nagmumukha akong serena.

Hindi ko alam kung bakit wala akong gana. Kung bakit may kulang sa aking kaarawan. Kung bakit may hinahanap-hanap akong hindi naman matagpuan.

Siguo dahil alam kong hindi darating si Papa. Siguro dahil hindi uuwi ang aking mga kuya sina Alex at NIcky mula sa California. Siguro dahil pati ang pinakamatalik kong kaibigan na dito sa Pilipinas nakatira ay hindi makakarating sapagkat sabay ang aming kaarawan, sa huling araw ng Marso, at kinakailangan niyang sumama sa kanyang pamilya sa Subic.

Ang lahat ng ito ay sinubukan kong tanggapin sa aking kalooban. Halos lahat ay mabigat na tinanggap ng aking puso. Halos lahat ngunit hindi lahat.

Lumipas ang gabi at tuwing may tatawag sa aking pangalan, lumilingon akong umaasang Siya ang naghahanap sa akin. Sumisikip ang aking dibdib, pinipilit kong hindi mahulog ang luha dahil baka mahalata ng ibang tao ang aking totoong dinadamdam. May suot akong maskara ng kasiyahan mismo sa araw na dapat sana'y isa sa pinakamaligayang araw sa buhay ko.

Marami sa matatalik kong kaibigan ay dumating. Aangal pa ba ako? Hindi ba dapat ito'y sapat na?

Maganda lumabas ang pula at mga rosas na dekorasyon, hindi kumulang ang pagkain, mirakulong kumasya ang aking damit kahit hindi ako nagdiyeta at marami ang nagpunta. Marami nga pero sa kabila nito, wala pa rin Siya.

Limang segundo na lang. Tatlo...dalawa...isa. Alas dose na ng madaling araw. Tapos na ang aking gabi. Ako'y umaasa na darating pa rin Siya. Baka sakaling Siya ay makahabol kahit paano. Baka sakaling ako ay umaasa para sa wala.

Imposible na.

Nag-aalisan na ang mga tao. Ang sakit pala mabigo.

Ang pinakahuling umalis ay si Gabriela. Ang aking bespren at kababata. Yinakap niya ako ng mahimbing habang nagpaalam. "Huwag ka nang malungkot. Maghintay ka pa." Gusto ko siyang sapakin dahil sa kanyang payo na waring parang tanga. "Ano ka ba! Wala talaga Siya!"

Dahan-dahan siyang tumabi, at sa likod niya, bumukas ang pintuan.

Ako ay napatulala.

"Adrian."

Tama nga pala sila. Kahit sa huling sandali, kahit mukhang wala nang pag-asa, sa likod ng ulap...

Liwanag.

fil 12 VV--kilig

2005-02-03T09:39:00.000+08:00

pansinin naman natin ang paglalarawang ito ni geraldine be:

Kamatayan

Kung ang pagkawala ng mga pakiramdam, hindi paghinga, at pagtigil ng mundo ay ilan sa mga palatandaan ng kamatayan, masasabi kong naranasan ko na nga ang mamatay. Nasa silid-aklatan ako noon at tila wala namang nakapansin na may namamatay na pala nang mga panahong iyon. Nagmistulang "slow motion" ang lahat ng nangyayari sa paligid ko noong una. Ngunit nang lumaon, hindi na nakagagalaw pa ang aking katawan kaya hindi na rin gumagana nang tama ang aking mga kalamnan. Masyadong bumilis ang pagtibok ng aking puso, naging mabilis na rin ang pagpalitan ng oxygen at carbon dioxide sa mga cells ko, na nagdulot naman ng hirap sa paghinga.n Kaya pala walang nakapansin sa akin ay dahil pati ang katabi ko ay hindi na rin nagsisikilos. Tumigil na pala ang mundo ko. Hindi na nito ninais pang umikot muli sa araw. Sapagkat sa simpleng pagbati niya sa akin, hinangad kong huminto ang lahat at manatili na lamang sa mga sandaling iyon. Sapagkat sa simpleng pagkaway niya sa akin, minsan pala sa aking buhay, ninais at naramdaman ko ang mamatay...sa kilig.

uy, contest!

2005-01-31T17:41:00.000+08:00

salihan ninyo ito:

Textula Pinoy: Cellphone Text Poetry Writing Contest

The National Commission for Culture & the Arts, in cooperation with the
Filipinas Institute of Translation, Inc., Globe Telecoms, and the UP
Institute of Creative Writing, has launched TEXTULA PINOY, a text (SMS)
poetry-writing contest. The contest aims to popularize and revitalize the tradition of one of the oldest forms of poetry by using modern technology. A proverb is a short poem commonly composed of two versified rhyming lines. Each line consists of eight syllables, expressing a complete thought. TEXTULA PINOY entries must be written in Filipino and must express love of nature. For example:

1. Sa sampapel na sinayang,
Libong gubat ang pinaslang.

2. Pag gubat inalagaan,
Aani ang sambayanan.

Contestants must submit their entries, by text, to any of the following
numbers:

09279245242 or 09279245243. Entries will be received anytime from
Monday to Friday but not later than 5 p.m. Friday of each contest week. Every
week for the month of February, judges will pick two winners (Text
Makata ng Linggo) who will receive P 5, 000 each. Eight consolation
prizes of P 2,000 each will also be awarded. The winning entries will be compiled
in a book which will be released at the awarding ceremonies. For inquiries,
please call 922-1830.

fil 12: paglalarawan ng eksena

2005-01-26T15:41:00.000+08:00

ibabahagi ko ang isang kontrobersyal na tekstong ginawa ng isang estudyante. ang panuto: gumawa ng maiksing-maiksing paglalarawan ng isang partikular na eksena. hindi pa kami nakakarami ng mga akdang nababasa, pero itong piyesang ito ang nakahatak ng matinding reaksyon mula sa mga mambabasa. hindi ko muna sasabihin kung sino ang nagsulat:

ANG AKING POPO

Malalim na ang gabi nang mga oras na iyon. Natanaw ko ang bilog na buwan mula sa napakalaking bintana ng silid namin sa dormitoryo. "Lights out" na, kaya't hirap kaming nag-ayos ng mga gamit. Tatlo kaming magkakasama sa silid. Nung una pa lamang ay pinili ko na talaga ang kamang nakapagitna sa dalawa pang kama para may katabi ako sa dalawang gilid. Iyon na ang gabing matagal ko nang kinatatakutan. Hindi umapaw ng luha ang aking mga mata nang malaman ko na hindi siya darating. Paano na kung biglang may sumilip na kakaibang nilalang sa bintana? Ikamamatay ko iyon. Isa lamang ang naging karamay ko nang gabing iyon--ang aking popo. Ito yung unan na hugis "hotdog." Yakap ko ito habang papalalim na nang papalalim ang gabi. Sinubukan kong pakiramdaman na lang ang lambot ng unan upang maalis sa isipan ko ang mga aswang na baka biglang lumitaw. Nang ako'y nagising kinaumagahan, yakap ko pa rin ang popo ko. Sa wakas, napagdaanan ko na rin ang isa sa mga pinaka-kinatatakutan kong pangyayari, at nagawa ko ito dahil kasama ko ang aking popo.

mp 10 mhq1: villanelle at sonnet

2005-01-26T15:36:00.000+08:00

masaya sana kung may mp 10 idol at iboboto ng mga tagasubaybay ang paborito nilang mga makata. kung may ganitong klase ng contest, ito ang villanelle at sonnet episode. ilan lamang ito sa mga unang subok sa pagsusulat ng villanelle at soneto. mapapansin kaya ninyo ang ilang mga butas?

Fast-food sushi

Kung bakit matambok itong kanyang pekpek
'pag siya'y papasok sa C.R. ng sakang,
ang 'sang bagay na 'di ko lubos maisip.

yun pala ay may burger, sashimi, pinakbet
at marami pang tinago sa salawal
kung bakit matambok itong kanyang pekpek.

kung paano niya nagawang pumuslit
at maghapunan sa kubetang kainan
ang 'sang bagay na 'di ko lubos maisip.

utuin lang 'tong kostomer na pangit
saka pahawakan nang mahimasmasan
kung bakit matambok itong kanyang pekpek.

'di sila makukuntento sa shorts na hapit
kaya't uulan ng lapad habang dasal
ang isang bagay na 'di ko lubos maisip.

Hanggang alas-singko pa'ng huling paghalik
habang ako rito'y nagninilay-nilay:
kung bakit matambok itong kanyang pekpek
ang 'sang bagay na 'di ko lubos maisip.

(Joseph Keith Anicoche)

Sa Pagbukang Liwayway

Sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan,
ang maliit na tinig ay madirinig pagkat
mapapasakamay hangad nating kalayaan.

Nagkaisang masa ating kasangkapan
upang ating makamit ang mga hinahangad
sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan.

Batid naman natin ang mayamang kasaysayan
halina't gamitin sa pagmulat ng bayan at
mapapasakamay hangad nating kalayaan.

Tayo na at mag-aral, suriin ang lipunan
malaking kayamanan ang kaisipang mulat
sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan.

Sama-samang pagkilos, sama-samang paglaban
Kayhirap mang gawin, laba'y patuloy pa rin pagkat
Mapapasakamay hangad nating kalayaan.

Tayo na't labanan, sakim na pamahalaan
itayo ang karangalan nitong Pilipinas:
sa pagbukang liwayway ng nagdurusang bayan,
mapapasakamay hangad nating kalayaan.

(Julie Ann P. Barrozo)

Tala at Buwan

Kung ang mga tala ay papatak sa 'king pisngi,
at kanilang papawalan ang hikbi at lumbay,
ay yayakapin ko na ang langit at ngingiti,
sabay ang pangakong sa iyo 'di na bibitaw.

At sa 'king pagtulog hahayaan kong sumiping,
at busugin mo ng iyong mga alaala,
ang aking isipan na dekada nang nahimbing,
dahil sa iyong paglisan na d ko kinaya.

Kung ang buwan ay bababa at sa 'kin dadapo,
hahagkan ko na ang kalawakan nang mahigpit,
tatanganan, kailanman hindi isusuko,
ibubulong, ika'y mahal at walang kapalit.

Daig mo ang tala't buwan 'pag ika'y kaharap,
kinang mo'y 'sing taas at lawak ng alapaap.

(Sabrina Rica Ellorda)

Iikot ang Mundo

Luluhod ka rin sa harap ko
Uungol, mahina at impit
Habang hawak ko ang buhok mo.

Kung dati'y pababa tingin mo
Ngayo'y titingala, titirik,
Luluhod ka rin sa harap ko.

Ako'y di titingin sa iyo,
Hahabi ng tula pagpikit
Habang hawak ko ang buhok mo.

Tatawag ka ng mga santo
Datapwa't dati ay malupit
Luluhod ka rin sa harap.

At ang ganitong pagbabago,
Ay di masisiil ng halik
Habang hawak ko ang buhok mo.

At iikot ang ating mundo
Manginginig sa pagpapalit
Luluhod ka rin sa harap ko
Habang hawak ko ang buhok mo.

(Winnie J. Dorde)

Sa Pag-ibig na Isang Sibat ng Dagat

Sa pag-ibig na isang sibat ng dagat
Ay di makalimot ang tao sa emosyon
Na bumabaong parang espadang pilak

Puso mong dalisay na may dalang pilat
Wag mong hayaang maghari ang ambisyon
Sa pag-ibig na isang sibat ng dagat

Ang lungkot mo'y nakatago sa halakhak
Pawang kulay ng romansa ang ilusyon
Na bumabaong parang espadang pilak

Sana'y umibig ka nang tapat sa lahat
Kahit itinakwil ang hamon ng tradisyon
Sa pag-ibig na isang sibat sa dagat

Salaming rosas, masayang namukadkad
Upang gawin ang ninanais na misyon
Na bumabaong parang espadang pilak

Malayang kaluluwa na nakayapak
Sa buhangin ng pangarap na direksyon
Sa pag-ibig na isang sibat sa dagat
Na bumabaong parang espadang pilak

(Stephanie Pascual)

mp10: ilang mga kapansin-pansing tula part 1

2005-01-14T21:03:00.000+08:00

ilang mga tulang pumukaw ng atensyon sa unang pasada ng guro:

Ikaw

Sa akin, ang bawat kataga ay luha.
Ang bawat tuldok ay marka ng pagkutya.
Ang bawat pantig ay iyong paggahasa
sa pagtula ng aking musmos na diwa.

Sa akin, ang iyong puso ay talipandas
na salita'y pakpak na pumapagaspas
ngunit sa totoo pala'y paang gasgas
sa iyong paglalakad sa ibang landas.

Sa akin, iyong pagsuyo ay oyayi
na mula sa kaliluhan ihinabi
at sa aking paghimbing ay magkukubli
sa dantay ng kumot ng ibang haligi.

Sa akin, ang bawat awitin ay ulan.
Ang tinig mo'y kulog sa aking isipan
ngunit kahit bagyo ang kinasidlakan,
sa basang lupa ko muling sisimulan.

(Jo Albin Nery)

Pakiusap

Pakibuksan ang pintuan, aking mahal
Ako ay dadaan, ako ay lilisan
Lilibot sa mundong 'di pa nagalawan
Kung saan ako ay Ebang bagong silang.

Kumot ko sa akin ay iyong ibigay
Ako rin ay may karapatang maginaw
Gusto kong matulog nang 'di ginagalaw
Mananaginip na reyna ng tahanan.

Tumalikod ka at huwag akong tignan
Sa dampi ng patpat ay huwag sisigaw
Higit pa rin ang hampas ng iyong kamay
Habang ang layaw ko ay pinipigilan.

Tinig mo ay huwag munang taasan
Tenga ko ay ganyan ang pinagsawaan
Paumanhin na sa iyo at paalam
Ito ang boses ng aking kalayaan.

(Jeffrey Louie Quiambao)

Si Tiya Onding

Nakaupo sa unahan tuwing Linggo
Doon sa simbahan, may suot pang belo
At mula naman Lunes hanggang Sabado
Doon sa madyongan, pustura kuntodo

Tuwing ala-sais nama'y walang mintis
Ang misteryo ng rosaryo'y kanyang banggit
Pagmulat ng mata hanggang sa pagtirik
Singit ng iba ang kanyang nasa isip

Siya talaga'y tunay na madasalin
sa Diyos ay oras-oras kung humiling
Bulong sa Ama'y pagbagsak ni Isabel
Na sa kanyang negosyo ay tanging puwing

'Yan si Tiya Onding, tunay na deboto
Sertipikadong 'sarado' Katoliko
Kung may mag-abot sa simbaha'y libo-libo
Nais pagtakpan ugaling poso-negro

(Ma. Lourdes Arevalo)

Pagkamulat

Lipunang Burges aking kinalakihan,
Walang pakialam sa kapaligiran,
Ayaw pakinggan karaingan ng bayan,
Sarili't pamilya, laman ng isipan.

Ngunit sa pag-unlad ng puso't isipan,
Paniniwala ko'y nagbagong tuluyan,
Natutong suriin lipunan at bayan,
At di nasiyahan sa 'king natuklasan.

Pagsasamantala, lipos ang lipunan,
Mga manggagawa talo sa labanan,
Mga magsasaka nagtanim ng palay,
Ngunit ang sariling t'yan hindi malamnan.

Tayo na't kumilos kasama ang bayan,
"wag nating hayaang tayo ay tapakan,
Karapatan nati'y ating ipaglaban,
nang kalayaang tunay ating makamtan.

(Julie Ann Barrozo)

Pagtakas

Halika, ikaw ay lumapit sa akin
Mapanghusgang mundo, ating lilisanin
Tungo sa lugar na maaaring gawin
Anumang bagay na ating nanaisin.

Halika, tikman, tamis ng isa't isa
Hanggang sa magsabay ang ating paghinga
Hanggang sa balat ko'y maging balat mo na
At mukha mo'y maiukit sa 'king mata.

Halika, sa dibdib ko, ika'y mahiga
'Wag matakot sa sasabihin ng madla.
Magsasama tayo hangga't may 'sang tula
Tungkol sa pag-ibig ng mga makata.

Halika sa ating mapaghihimlayan.
Dito, ibibigay ang kay kamatayan.
Ngunit, pag-ibig nati'y wala nang hanggan.
Halika, hinding-hindi kita iiwan.

(Winnie Dorde)

kom2: mga nilimitahang paksa

2004-12-29T14:23:00.000+08:00

mula sa dalawang seksyon ng kom2, ito ang listahan ng nilimitahang paksang may potensyal na maging isang mainam na sulating pananaliksik. hindi pa ito perpekto, karamihan ay nangangailangan pa ng karagdagang paglilimita, ngunit malinaw sa mga paksang ito (at sa mga indibidwal/ pares/ grupong nakaisip nito) ang mga sumusunod: pagiging malapit sa interes o/ at larangan ng mananaliksik, pagkakaroon ng kamalayan sa kung anong direksyon ang nais na puntahan ng pananaliksik (may punto na silang nais patunayan o di patunayan, at makikita ito sa paksa), pagkakaroon ng konsepto ng paglilimita (kahit hindi pa kumpleto), ay higit sa lahat, pag-intindi at pagkakaroon ng oryentasyong pilipino ng mga nakaplanong pananaliksik.

basahin ang listahan, alalahanin ang ginawang sariling listahan ng mga paksa (kung mayroon na), paghambingin at tingnan kung ano pa ang maidaragdag o maibabawas sa inyong mga nakaplanong paksa.

1. Pagkawala ng kahalagahan ng Bul-ul, Tinalak, mga katutubong yaman

2. Computer Gaming: Pagsusuri ng epekto nito sa sikolohikal na aspeto ng mga Pilipino

3. Ang epekto ng mga ukay-ukay sa preperensya ng pagbili ng mga damit ng mga Pilipino

4. Bakit mapait ang asin? (Isang diskurso sa buhay ng mga mang-aasin)

5. Dapat bang gawing legal ang paggamit na panggamot ang marijuana sa loob ng ating bansa?

6. Ang chess bilang isang makasaysayang larangan na nilalaro at ipinagmamalaki ng sambayanang Pilipino sa sariling bansa at pati na rin sa ibang bansa

7. Impluwensya ng Chinovelas sa pag-aayos ng sarili ng kabataan sa Metro Manila

8. Ang mga mamamahayag na mag-aaral sa sekundarya at ang kinabukasan ng pampaaralang pahayagan sa lalawigan ng Quezon: 2000-2004

9. Ang malaking epekto ng mga pelikulang nakatatakot ng mga Hapon sa pamumuhay ng mga tao sa Metro Manila sa taong 1999-2004

10. Impluwensya ng peminisasyon ng migrasyon sa mga pamilyang Pilipino sa Metro Manila: kaso ng apat na pamilya

kom 2 link: intellectual property law

2004-11-25T19:42:00.000+08:00

i-click ninyo ito para makapunta sa chan robles website.

mp 10 favorites: dagat, bangka, isda

2004-11-23T00:17:00.000+08:00

ito yung mga piyesang sa tingin ko'y medyo nakaangat nang kaunti sa iba pang mga piyesa. karamihan ay puwede na ngang ituring bilang tula.

pansinin ninyo kung paano iniugnay ng mga manunulat na ito ang konsepto ng dagat, bangka at isda sa iba pang konsepto. kung babasahin ninyo ang mga ito, masasabi ninyong karamihan sa kanila ay may mga kakaibang pagtingin, mga di-pamilyar na pag-uugnay sa tatlong pangalan.

wala itong tiyak na pagkakasunud-sunod (bagaman may mga paborito na ako. kayo, sino ang magiging top 1 kaya dito?)

game!

***

Ang dagat ay misteryo
sa utak ng ligaw na pusa;
isang panibagong konsepto.

(Karl L. Maza)

***

Ang dagat ay taong tahimik,
payapa kapag walang gumugulo,
matindi kung magalit.

(Dulce Victoria R. Ilaya)

***

Ang dagat ay malabnaw na dugo
dahil sa liwanag sa dapithapon
na pinipiga ng araw dito.

(Bethany R. Basis)

***

Ang dagat ay isang bolero,
milyong banidosang ulap,
araw-araw niyang sinusuyo.

(Joseph Keith Anicoche)

***

Ang dagat ay toyong Silver Swan,
maalat na sawsawan
ng katawang puro libag na’t pawisan.

(Sabrina Rica Ellorda)

***

Ang dagat ay ang gabi,
nahulog sa langit at punung-puno
ng kumikislap na salaming durog.

(Bronson Basuel)

***

Ang dagat ay matinding inggit,
nakalulunod, nakapanggagalit
at minsan ay nakapangliliit.

(Janneth C. Calma)

***

Ang dagat ay isang aklat,
nagkalat sa mga salita’t pamagat
na parang mga isdang-alat.

(Kristine Faith C. Moral)

***

Ang dagat ay pagmamahal ng isang ama,
maalat na pawis,
malansang dugo ng pagsisikap.

(Abigail Faith Luistro)

***

Ang dagat ay ang himlayan ng pagkababae,
dalisay at matapang, malinaw at malawak,
sadyang iba mula sa kisig ng lupa.

(CJ De Silva)

***

Ang bangka ay sumasayaw
kahit sa pagpanaw
ng haring araw.

(Winnie J. Dorde)

***

Ang bangka ay ‘sang malaking otap,
huling hapunan ng mangingisda
na sampung buwan nang nawawala.

(Joseph Keith Anicoche)

***

Ang bangka ay kawalang-desisyon,
sa kabila ng daluyong,
sumusunod sa kabi-kabilang alon.

(Abigail Faith Luistro)

***

Ang bangka ay ang matitipunong braso ng kapatagan,
nagpipilit angkinin ang hiwaga ng dagat,
ikinukulong sa kanyang mga bisig, mga yamang nakaw.

(CJ De Silva)

***

Ang bangka ay sapatos,
pilit maglalayag
hanggang sa ito’y mapudpod.

(Riyah Lalaine L. Domingo)

***

Ang isda ay mga salita,
nabibingwit, nababasa,
hinuhuli ng mga bata

(Kristine Faith C. Moral)

knapp's model of relationship escalation and termination

2004-11-17T23:55:00.000+08:00

tingnan kung paano ginamit ang iba't ibang yugto sa modelong ito at subukang gumawa ng sariling kuwento mula sa karanasan ninyong magkapareha/ magkagrupo. kung gusto ninyong mag-imbento, walang problema, basta lumabas ang mga yugtong nabanggit (initiation-termination)

Yugto

Stagnating: Uumpisahan ko sa bahaging ito ang aming kuwento. Stagnant, hindi gumagalaw, hindi umuunlad. Kung gumalaw man, nakakulong pa rin ang pagkilos sa mga nabuong harang, at alam kong malaki at malawak na ang harang na ginawa namin para sa isa’t isa. Mahal ko ang pagsusulat, mahal niya ang Diyos. Yung tipo ng pagmamahal na hindi na kinukuwestiyon, sigurado, panghabambuhay. Dito yata sa dalawang mahal namin kami nagsimulang magtapos.

Kaya heto, habang nandito kami sa library at pinanonood ko siyang magsulat ng mga ideyang pinag-iisipan namin para sa huling proyekto sa Kom 3, hindi ko maiwasan ang manghinayang. Simple pa rin siyang magdamit—kamisetang lila at pantalong gawa sa telang batik. Dala pa rin niya ang tibay ng paninindigang nakakabit sa kanyang mga mata, labi, buhok, leeg, braso, sa buong katawan. Nasa kanya pa rin ang impresyong una kong nakita sa kanya, yung tipong hindi mababago ng kahit sino ang paniniwala niya, lalong-lalo na sa Diyos. Nagsasalita ako paminsan-minsan, kunwari’y nakikipagkuwentuhan. Pero ramdam na ramdam ko ang pagkaartipisyal ng aming pag-uusap. Parang mas lalo lang naididiin na nagkataong partners kasi kami kaya kailangan naming magsama.

Kung wala pa ring nagbabago sa aming dalawa, siguro’y ikukuwento na naman niya ang kanyang mga paboritong kagrupo. Babalikan naming dalawa ang mga dulang inihanda namin para kay Mam Gochuico. Uulit-ulitin niya sa akin, at ako naman ay hindi magsasawa sa pakikinig—si Aldrin, BS Math daw yun, at ang galing daw umarte at kumanta (at hihirit akong dati’y BS Math din ako bago ako mag-shift sa Malikhaing Pagsulat), si Lorie at ang kanyang kakaibang kulit (kaya ko naman siya binoto bilang paborito kong Cinderella; sino bang Cinderella bukod sa kanya ang nahulog sa hagdan at nagkaroon ng masayang buhay dahil sa mga pasang nakuha niya?), si Raab, na UP Rep pala (nung una ko ngang nalaman iyon ay agad kong nasabing “kaya pala ganun kayo umarte sa activities!” Nabanggit ko rin yata na minsan ay inakala kong isang block lang sila sa grupo at lahat sila ay UP Rep!), at ang dalawa pa nilang kagrupong hindi ko na maalala ang pangalan, pero natatandaan naming pareho dahil sa pagiging mahiyain at tahimik nila (at sasabihin kong nasa loob lang ang kulo nun). Pagkatapos niyang ikuwento yun ay ako naman ang aalala sa aming bersyon ng Cinderella, at muli niyang pupunahin ang pagiging kakaiba ko. Malalim daw ako masyado (fairy tale ang usapan pero biglang nagkaroon ng LGH—Lolang Ginahasa ng Hapon). At matatapos ang pagkukuwento sa aming magkasabay na pagsesentimiyentong sana’y hindi kami nagkahiwa-hiwalay, na sana’y walang nagbago, na sana’y palaging masaya.

Pero tapos na ang yugtong iyon, ang yugto ng saya at pagkikilanlan. Alam kong alam niyang alam naming ang mga susunod na yugto’y parehong hindi namin gusto, pero tinatanggap namin. Naiintindihan naming dalawa na sa pagtatapos ng huli naming aktibiti ay ang pagtatapos ng pagkakaibigan nina Vlad at Lala. Ilang sandali na lamang ang hinihintay ng mga natitirang yugto.

Avoiding: Busy na pareho, hindi na makakarating sa prayer gathering o sa poetry reading. Lahat na ng palusot ay lumalabas, hanggang sa pareho na kaming magsawa sa mga palusot.

Terminating: Ang di-maiiwasang wakas.

Pero babalikan ko muna ang umpisa:

Initiation: Ipinakilala ako ng kaibigan ng kaibigan ko kay Lala sa isang Youth Christian Gathering. Bigayan lang ng pangalan, pinapasukang eskuwela at ng maliliit na mga detalye tungkol sa isa’t isa, tulad ng pinsan pala ng kaibigan niya yung girlfriend ng kapatid ng kaibigan ng bestfriend ko. Doon namin nalamang pareho kaming taga-UP. Magtatapos na ang Mayo noon, ilang araw na lang at enlistment na para sa unang semestre.

Experimenting: Pangalawang araw na ng klase pero para sa akin ay unang araw pa lang dahil hindi ako pumasok sa unang araw, at doon kami nagkita. Noong una’y hindi ko siya nakilala dahil Laura pala at hindi Lala ang totoo niyang pangalan. Ganoon din naman ang reaksyon niya, dahil ang pagkakarinig pala niya noon ay Brad ang pangalan ko at hindi Vlad. At nang nagkita, kaunting kuwento-kuwento, tanungan ng kurso, ng year level. Tinabihan ko pa nga siya noon at sinabi kong sana’y magkagrupo kami. Pero dahil sa bilangan ang sistema ng pagbuo ng grupo, natural na hindi kami nagsama sa isang grupo. Nagkahiwalay kami kaagad dahil may pinagawa na kaagad si Mam G., bilang introduksyon daw sa komunikasyong pasalita. Bago kami naghiwalay ng upuan ay nagpalitan kami ng cell number. Nakilala ko na sina Kat, Andz, Tristan, Ryan at Bobby, at dumating ang sandaling pagkakataong nakalimutan kong magkaklase nga pala kami ni Lala at nagkakilala na kami noon pa.

Hindi kami nagpalitan ng text kaagad. Ang unang dumating na mensahe mula kay Lala ay ang imbitasyon niya para sa isang prayer rally sa kanilang simbahan. Pinaunlakan ko naman ang imbitasyon.

Intensifying: Mas napalapit kaming dalawa lalo na noong nagkaroon kami ng dyad activity at kailangan naming alamin ang mga bagay tungkol sa isa’t isa.

Ipinakilala sa amin ang Knapp’s models of relationship escalation and termination, ang iba’t ibang forms of questioning, types of interview, at marami pang iba. Dito na lumabas ang aming mga pagkakatulad—pareho kaming shiftee (Siya’y nanggaling sa Chemical Engineering at lumipat sa Food Tech; ako naman ay mula Math patungong Malikhaing Pagsulat), parehong may student organization, parehong ayaw magsuot ng pormal na damit. Magkaiba naman kami sa relihiyon (Kristiyano siya, Katoliko ako), sa ilang hilig tulad ng pagsusulat (noong tinanong ko nga siya kung sa tingin niya’y patay na ang panitikan sa loob ng UP ay oo ang isinagot niya), at sistema ng pananampalataya (mas aktibo siya sa mga gawain sa kanyang relihiyon kesa sa akin). Pero kahit magkaiba kami’y natutuwa pa rin ako sa kanyang sinseridad sa kanyang mga paniniwala at sa kanyang pagtanggap sa mga taong iba ang pagtingin sa mundo. Sabi nga niya sa akin noong tinanong ko siya tungkol sa mga taong may bisyo o nagnanakaw at iba pa, “relate with them but don’t be them.” Ang sabi ko naman, mahirap iyon kapag isasapraktika na. Pero wala naman daw imposible kung pauunlakan ko ang Diyos na mamuhay sa aking kalooban at magsilbing gabay sa akin. Parang ganun yata yung sinabi niya.

Noong tinanong naman niya ako kung anong bagay sa buhay ko ang sigurado, ang una kong nasagot ay ang pagsusulat. Bakit hindi raw si God? “Oo,” sabi ko “pagsusulat saka si God pala.”

Integrating: Kung may mahalagang bagay akong natutunan kay Lala, ito yung pagbibigay prayoridad sa Diyos. Napadalas nga yung pagpupunta ko sa mga pagtitipon sa kanilang relihiyon. Ipinakilala rin niya ako sa mga kagrupo niya sa Youth on FIRE (Faith, Involvement, Relationship at Excellence daw ang ibig sabihin nun). Minsan nga’y nakikisali na rin ako kapag may prayer meeting sila sa org niya tuwing umaga. Hindi ko naman siya gaanong dinadala sa org ko, yung UP UGAT (Ugnayan ng Manunulat). Baka kasi hindi maging komportable si Lala, yun ang naisip ko.

Bonding: Nagsasabihan na kami ng mga sikreto namin sa isa’t isa. Napagtatalunan na rin namin ang mga plano namin pagkatapos naming mag-aral, kung gusto ba naming mag-asawa agad, kung ilang anak, kung pupunta ba kami sa ibang bansa o magtatrabaho sa Pilipinas. Nakagawian na rin namin ang magkape kapag natatapos ang kanilang prayer meeting. Doon nagpapatuloy ang mga kuwento tungkol sa mga buhay na hindi pa nararating at mga alaalang hindi nangyari.

Differentiating: Lumitaw ang kapansin-pansing pagkakaiba namin ni Lala noong isinama ko siya sa isang poetry reading. Nakatulog yata siya noong gabing iyon. Naging mas abala na rin siya sa kanyang mga trabaho sa kanyang grupo at sa kanyang relihiyon. Naging mas aktibo siya sa out-of-town missions, na hindi ko pa naman kayang/gustong gawin. Alam naman naming gumagawa kami ng paraan para magpatuloy ang pagkakaibigan namin, pero habang tumatagal, mas nagiging masaklaw ang aming pagtingin sa mga bagay-bagay, at hindi namin napigilan ang pagtutuon ng pansin sa aming magkaibang interes na nagiging sanhi ng tunggalian.

Circumscribing: Nagpapakita pa rin ako sa prayer rallies at youth gatherings pero hindi na naging regular ang aming pagkakape tuwing matatapos ang mga gawain sa simbahan. Kinakamusta rin niya minsan ang mga naisusulat ko, pero hindi ko na pinapabasa sa kanya tulad noong una kaming nagkakilala. Parang palaging pahaging ang aming pag-uusap, dumadaan lang sa mga harap namin pero hindi naman pumapasok sa loob gaya noon. Nagkakasundo lang kami kapag inaalala namin ang masasayang alaala sa aming Kom 3 class—ang mga aktibiti, ang mga dula-dulaan, ang makukulit pero masasayang classmates at groupmates. Sana’y palagi na lang masaya, sana’y katulad pa rin ng dati. Kahit paulit-ulit naming sabihin iyon ay alam na naming hindi na kami magbabalik sa mga dati naming sarili, kahit na gustuhin pa namin ito.

Stagnating, Avoiding, Terminating. Natapos na namin ang huling requirement para sa aming subject. Inilagay na namin ito sa pigeonhole ni Mam. Nagpaalam kami sa isa’t isa. Pupunta raw siya sa tambayan ng Youth on FIRE, ako naman sa UGAT. Nagpalitan kami ng mga walang kabuhay-buhay na “sige,” tumalikod at naglakad papalayo sa isa’t isa. Siguro’y magkikita pa kami sa ibang mga subject. Siguro’y magiging partners uli kami. Siguro’y magkukuwentuhan uli kami ng mga paborito naming eksena sa klase at buhay sa ibang panahon at pagkakataon.

Siguro.

isang di masyadong seryosong kwento--SHET

2004-11-16T00:38:00.000+08:00

maikling kuwento raw ito, pero sigurado akong may isa o dalawa (o higit pa) sa inyong may ganitong karanasan, o kaya'y may kakilalang may kaparehong kuwento. subukang ihambing sa dalawang naunang sanaysay.

Shet
(Para sa mga natatae na wala sa oras at wala sa lugar.)
ni Mike Villar

Shet.

Natatae ako.

Nagdeposito naman ako kaninang umaga sa sagradong trono namin pero eto ako’t tila may nagrarambulang mga bulate sa loob ng tiyan ko’t mismong ang mga isaw ko na ang kinakain. Hindi naman ako umorder ng ice cream at softdrinks combo pero eto ako’t pinagpapawisan sa loob ng de aircon na restaurant. Ang masama nito, nasa harapan ko pa ang dream girl ko. First date pa naman namin. Minsan lang akong makatsamba ng Caucasian beauty. Ang hassle naman siguro kung sa una pa lang naming date ay magkakalat na agad ako ng mala-champuradong dyebs sa harapan niya. Buti na lang at busy siya sa pagte-text at mabilisan kong napupunasan ang pawis ko.

“What’s that sound?”

Shet.

Nautot ako.

Dahan-dahan ko na ngang pinasabog iyung lagumpit sa loob ng sikmura ko pero narinig pa rin niya. Buti na lang at hindi umabot sa kanya iyung vibration. Nagpalusot na lang ako’t sinabi ko na baka ringing tone ng cellphone ng lalaking nasa likuran niya. Tumingin siya sa likod niya kaya sinamantala ko na ito at maingat na ni-release iyung gas na bumagabag sa akin. Pinipilit ko na umutot ng walang tunog pero mahirap talagang gawin lalo na’t naiipit ng upuan ang puwet ko’t walang ispasyo para pagdaluyan ng matinding hangin—or utot for short. Baka naman kasi mahalata ako kung iaangat ko yung isang bahagi ng puwet ko para sa pag-release.

Shet.

May sumama.

U.S.T.—as in Utot Sabay Tae na yata itong nangyari sa’kin. Hindi puwede mangyari ‘to. Hindi puwede. Ngayon pa! Kung kailan pa namang nakaputing slacks ako, tsaka pa ako magkakalat. Pero false alarm ata. Muhkang hindi pa naman ako tinatagusan. Pero kahit na. Hindi ko alam kung hanggang kailan ko ‘to matitiis. Concentrate na concentrate na nga ako rito para lang huwag sumilip ‘yung dulo ng ebak ko sa butas ng puwet ko. Huwag lang sana akong gulatin at baka bigla ko na lang itong maibulwak.

“Tikman mo ‘to. It’s so sarap. Aaaah—”

Shet.

She’s sweet.

And I’m sour. Nangangasim na ‘yung sikmura ko sa sakit. Nadagdagan pa ‘tong laman ng tiyan ko dahil sa sinubo niyang chocolate cake. Hindi ko tuloy alam kung dapat kong i-appreciate ‘yung ginawa ng date ko dahil mukhang nakapagpalala lang ‘yung ka-sweetan niya sa kalagayan ko.

“Excuse me, I’ll just go to the Comfort Room.”

Shet.

Naunahan ako.

Gusto ko na rin sanang sumabay sa kanya pero hindi puwede dahil iniwan niya ‘yung mga shopping bag niya sa mesa’t hindi ko naman din puwedeng iwan. Ang hassle naman siguro kung dadalhin ko sa loob ng men’s room. Kaya ang ginawa ko, pumikit na lang ako’t nagmeditate na sana magkaroon ako ng peace of mind—and stomach. Buti na lang at mabilis lang ang mga ritwal niya sa loob ng CR. Hindi na ako nagdalawang isip at ako naman ang tumayo at nagpaalam na magbabanyo.

“Maghihilamos lang.”

Shet.

Ang defensive ko.

Palapit ako ng palapit sa CR, lalong nalalaglag ang atomic bomb. Nasa second floor pa ‘yung banyo’t sa bawat hakbang ko sa hagdanan ay may utot na ‘di ko mapigilang huwag mailabas. Umuubo na lang ako ng pasadya para hindi marinig ng mga taong nasasalubong ko. Sa wakas ay nakarating na rin ako sa paroroonan. Sandali lang ‘to. Sigurado akong pagkaupong-pagkaupo ko sa inidoro, wala pang 10 seconds at tapos na ako.

Shet.

Ang daming tao.

Hindi pa naman ako sanay ng tumatae sa mga public toilet. Bukod sa masikip, nakakahiya rin kasi baka mamaya, maingay ang pagwiwithraw ko’t marinig ng lahat. Baka ikalat pa nila paglabas nila’t baka umabot pa sa date ko. Mahirap na. Mas mabuti na ‘yung sigurado’t ligtas sa anu mang kahihiyan. Pero hindi pa rin nawawala sa isipan ko na mas nakakahiya ang matae sa brief kaysa sa marinig ang utot habang tumatae. Kaya nga nag-iisip ako ng paraan kung paano ko mapapalabas ‘tong mga barako. Nag-isip muna ako sa labas ng banyo nang nakaupo’t nakadikit ang puwet sa may paanan ko para mapigilan ang anumang pagbulwak ng—

Shet.

Alam ko na.

Pumasok ako sa banyo’t nakisiksik sa mga taong nagsasalamin. Naghugas ako ng kamay sabay bunot ng suklay sa bulsa ko’t inayos ang buhok kong hindi naman magulo. Naka-gel pa nga. Siguro mga apat kaming nakatingin sa salamin at nagpapapogi. May dalawa namang umiihi. Buti na lang at libre ‘yung kaisa-isang inidoro sa banyo.

“Sexy pala talaga sa personal si Joyce Jimenez ‘no? Grabe, dati pinapanuod ko lang siya sa sinehan. Ngayon, nagsawa ako sa kakatingin sa kanya sa labas. Mag-isa nga lang na kumakain! Nagpa-autograph pa ‘ko!”

Wala pang isang segundo ang lumilipas at nasa labas na ang mga kasama ko sa banyo. Lumabas ang mga tunay na kulay. Minsan pala ay nakakatulong ang pagiging manyakis ng mga lalaki sa kanilang kapwa, lalo na sa kalagayan ko. Mag-isa na lang ako sa CR. Ako na ang hari ngayon. Kaya uupo na ang hari sa trono.

Shet.

Ang sarap.

Smooth ang flow. Smooth ang sound. Smooth ang atmosphere. Smooth ang feeling. Smooth lahat. Sa wakas at nakaraos din. Ang sarap ng pakiramdam. Ayos, punas time na.

Shet.

Walang tissue.

Baka magtaka na ‘yung date ko. Baka isipin niya na umebak ako. Teka, totoo naman. Pero hassle. Ang hirap gumalaw. Baka may tumulong tidbits kapag naglakad ako papuntang lababo. Wa epek din. Walang tabo.

Shet.

Sana may pumasok na para may mautusan.

dalawang sanaysay tungkol sa alaala

2004-11-16T00:31:00.000+08:00

magandang araw! tingnan ninyo kung paano inilahad ng dalawang manunulat ang kanilang mga alaala at pag-isipan kung ano ang pagkakatulad o pagkakaiba sa inyong mga sariling karanasan.

Bisikleta
Ni Mykel Francis C. Andrada

Dito sa No. 20 Iba St., Sta. Mesa Heights, Quezon City ako unang natutong magbisikleta. Anim na taon ako, tag-init, binilhan ako ng Nanay ng bagong bisikleta. ‘Yung matagal ko nang inaawitan dahil naiinggit ako sa magarang bisikleta ng pinsan kong si Kuya Alvin. Maganda ang pulang bisikleta ko – may busina at angkasan, at balancer para di ako sumemplang.

Masarap ang halik ng hangin sa mukha. ‘Pag nagbibisikleta ako noon, pinagmamasdan ako ng ibang mga bata. Sinasabi nila sa akin: “Paangkas naman, pahiram naman, bago ‘yan a, sige na hindi naman namin sisirain.” Sasagutin ko naman sila ng: “Baka ma-flat ang gulong.” Tapos sabi nung kababata kong si Jojie na talagang mapilit: “Hindi ko ‘yan mafa-flat, maingat naman ako, at tsaka sabi nung Nanay ko dapat lang na pahiramin mo ako kasi inutang ng Nanay mo sa Nanay ko ang pambili ng bisikleta mo.”

Masarap ang pagsuklay ng hangin sa buhok. Parang daliri ng Nanay kapag pinapatulog ako. Iyon bang pakiramdam na kumportable ka, parang walang mangyayaring masama sa ‘yo habang natutulog ka dahil alam mong binabantayan ka. Iyon bang kampante kang may sasaklolo sa ‘yo sakaling mahulog ka sa bisikleta. Minsan, nakaka-miss ang ganung pakirarmdam.

Hindi naman ako maramot na bata noon. Kaya lang gusto ko pang magbisikleta nang magbisikleta. Gusto kong ikutin ang buong barangay namin, bumisita sa ibang kalyeng hindi ko pa napupuntahan, tingnan kung magaganda ba ang bahay doon, o pangit tulad ng sa amin. Gusto ko ring madiskubre kung mas mura ba ang halo-halo sa tindahan malapit sa amin o may ibang tindahang nagbebenta ng mas murang halo-halo.

Araw-araw, iba’t ibang kalye ang binibisita ko. Minsan, nasumpungan kong pumunta sa may riles ng tren sa may Algeciras – doon sa may hanay ng mga bahay, doon sa kung saan napakaraming bata. Sabi ng kapitbahay naming matanda, delikado raw doon dahil maraming magnanakaw, baka agawin ang bisikleta ko, ‘pag nangyari raw iyon, lagot ako sa Nanay ko.

Pero pumunta pa rin ako roon. Anumang ipinagbabawal ay siyang gustong-gusto ko namang gawin. Walang may bisikleta roon, kaya nang dumating ako, sinalubong ako ng mga batang-Algeciras – nahihiyang hindi mo maintindihan ang mga matang nakatitig sa akin, sa bisikleta kong pula. Madungis ang kanilang mga mukha at puro libag ang mga braso’t kamay, sunog sa araw ang kanilang mga buhok, at may alingasaw ang kanilang balat. Walang may bisikleta roon. Ang tanging may gulong doon ay ang tren na maya’t maya’y dumaraan – na para sa akin ay kamangha-mangha at kakaiba ngunit para sa kanila ay pangkaraniwang tanawin lamang.

Sa hanay ng nahihiya’t malalamlam na mga mata, sa wakas, ay may nagtangka na ring kumindat sa akin – pasakayin mo naman kami sa bisikleta mo – alok ng mata ng noon siguro’y limang taong-gulang na batang lalaking hindi ko man lamang alam ang pangalan. Hindi naman ako maramot na bata noon pero natakot din ako sa babala ng matandang babae sa kanto ng Iba na laging nananabako tuwing tanghaling tapat.

Sabi ko, “Hindi puwede kasi kailangan ko nang umalis dahil hapon na at papagalitan ako ng Nanay ko ‘pag dumating siya sa bahay at wala ako roon.” Sabi ng batang lalaking hindi ko man lamang natanong ang pangalan, “Sige na, hindi pa ako nakakasakay sa bisikleta at tsaka hindi ko naman nanakawin ‘yan.” Sabi ko, “Hindi talaga puwede kasi kailangan ko nang umalis dahil hapon na at papagalitan ako ng Nanay ko ‘pag dumating siya sa bahay at wala ako roon.

Sabi ng batang lalaking hindi ko man lamang natanong ang pangalan, “Putang ina mo! Madamot ka! Mabangga ka sana!”

Dumidilim na ang langit. Umuwi akong maulap ang mga mata.

INTEROGASYON SA KATAHIMIKAN
jay fernando iii

Walong taon na siyang patay.

Ang totoo’y unti-unti na rin siyang nabubura sa aking isip, minsan-minsan ko na lang siya naaalala. Tulad halimbawa ngayon na anibersaryo ng kanyang kamatayan. Kagabi, may magaan na ulan at kaysarap matulog. Itininuro niya sa akin ang halaga ng himbing. Mawala na ang lahat, huwag lang daw ang kakayahang makatulog nang mahimbing. At oo nga. Unang ninakaw ng kanser ang kakayahan niyang makatulog.

• • •

Si nanay ang pinakamatalinong tao para sa akin. Kapag may nasirang laruan o gamit sa bahay, si nanay ang tinatawag ko. Kapag may problema sa eskwelahan, si nanay ang sumasagot. Mula sa pinakamaliliit, hanggang sa pinakamahahalaga, siya ang bahala. Kaya nang mamatay ang nanay sa kanser, parang pinutulan ako ng mga binti. Maikli lang ang buhay ng tao, sabi ni nanay, Minsan nga, sa sobrang dami ng gusto mong mangyari at sa sobrang bilis ng panahon, hindi ka pa nagsisimula’y di mo alam, kailangan mo nang magtapos. Bata pa ako nang sabihin niya iyon sa akin. Hindi ko siya naintindihan – kaya sa loob ng apat na segundo mula nang tumuntong ako sa loob ng bahay namin at makita ang puting mumurahing kabaong ni nanay sa gitna ng salas hanggang sa pag-akyat ko ng hagdan para magpalit ng damit – galing ako sa eskwelahan – naramdaman kong bigla akong tumanda ng sampung taon. Naintindihan ko ang kanyang sinabi tungkol sa bilis at bagal ng panahon, sa haba at ikli ng buhay. Lalo na kung may mga bagay kang gustong gawin ngunit hindi alam kung papaano.

Kapag namamatay ang isang tao, unang namamatay ang kanyang tae. Halos nagiging malabnaw na putik, parang upos ng sigarilyo na nalusaw sa beer, o kaya’y corned beef na naparami ang sabaw. Wala na ang bahid ng dilaw at pula at bahagyang-bahagya na lang ang atake nito sa ilong. Amoy matapang na kape na hinaluan ng alkohol. Wala na ang kaluluwa ng ‘pagka-tae’ sa taeng ito. Alam ko. Maraming beses na akong nakakita sa bedpan at sa sahig, nilabhan ang mantsa mula sa mga punda ng unan at sa kumot, tinanggal mula sa sandalan ng tumba-tumba. Ika nga’y nabahiran na ang aking mga kamay ng tae ng kamatayan. Hindi nagpapasabi ang tae ng kamatayan. Napansin ko na lang nang minsang naghugas ako ng arinola ni nanay na nag-iba na ang kulay ng kanyang inilabas. Noong una nga’y natuwa pa ako dahil hindi na gaanong sumasalak ang amoy ng kanyang dumi sa aking lalamunan. Pati ang paglilinis ay naging mas madali. Isa pa, kasabay ng pagbabago ng tae ang pagbabago ng maraming mga bagay. Sa kanya at sa akin.

Laging walang tigil si nanay sa pag-iyak tuwing madaling araw. Ayaw pa raw niyang umalis, hindi pa natutupad ang marami sa aming mga pangarap, Paano ko magagawang umalis ngayon? Pero walang puwang ang kanyang mga pangarap sa disoras ng gabi. Kapag sinasabi niyang hindi pa niya kayang mamatay, gusto kong maduwal. Nang mga panahong iyon, nakabarang parang isang kutsarang arina ang lungkot sa aking lalamunan. Pero nang nagsimula na siyang dumumi ng itim, hindi na sumisigaw si nanay tuwing gabi, hindi na siya nagtatanong, ni hindi na nga siya gaanong nagsasalita. Mga iling na lang ang kaya niyang gawin. Kasing kaunti ng duming kanyang inilalabas ang mga katagang kaya niyang sabihin. Minsan, habang sinusubuan ko siya ng malabnaw na lugaw, nakita kong nakatitig siya sa akin. Tanda ko pang inihinto ko muna ang pagpapakain at tinitigan ko rin siya sa mata. Nagtititigan lang kami, tulad ng ginagawa namin noong bata pa ako, noong nagagawa pa naming maglaro. Talo ang unang kumurap.

Nakatitig siya sa akin. Nakatitig ako pero hindi ko magawang tumingin nang diretso. Wala akong lakas ng loob. Pakiramdam ko’y tila ba hinuhubaran ako ni nanay, may hinahanap siya sa loob ng aking mga mata. Ang totoo’y gusto kong magtapat kay nanay ng isang mahalagang bagay bago siya mamatay ngunit maging ako’y di na marinig ang sariling tinig. Marahas na mangingibig ang Katahimikan. Sakal-sakal ako ng di-mawaring pagkabingi.

Paano ako makapagpapaliwanag ng mga bagay na maging ako’y hindi rin maintindihan? At bakit ngayon pa kung kailan dumudumi na siya ng itim? Kung kailan hindi na niya ako maiintindihan? Bakit hindi noong malakas pa siya? At paano ko sasabihin ang mga bagay na hindi matandaan kung paano naganap? Parang trailer sa pelikula, puro eksena, walang pinanggalingan at walang pinatunguhan. Hindi ko siya mapapaniwalang hindi ko ginusto ang mga nangyari – dahil pati ako’y hindi ko rin mapaniwala. Hindi ko masasabi kay nanay na sumunod ako sa pag-akyat at hindi pinilit – ako ang yumakap, tulad ng sinabi sa akin. Na lumukso ang siyam na taong gulang kong dugo pagkakita sa matigas, nagmamayabang, nangangalit na ari. Hindi ko masasabing sinunod ko lang ang bawat iutos sa akin dahil sa takot. Dahil hindi takot ang pumapangibabaw sa akin noong mga panahong iyon.

Paano ko ipapaliwanag na hindi ko magawang magsumbong dahil hindi ko alam kung ano ang mali? Dahil ang totoo’y ginusto ko rin naman. Gusto ko ang pakiramdam sa aking bibig ng init, ng alat at pait, ng tigas. Pero siyam na taon ako kahit na ako na ang naghanap ng susunod pang mga pagkakataon. Paano ko sasabihing kaya ako naiihi sa kama noon at gumigising sa gitna ng gabi na humahangos, pinagpapawisan ng tasa-tasa, dahil nananaginip ako ng paglangoy sa puting-puting dagat ng dagta. Paano ko sasabihing sa panaginip, nahihirapan akong huminga dahil sa malaking ari na nakabaon sa aking mukha?

Nabibilaukan ako. Nabibilaukan ako sa hiya. Sa kanya, sa sarili. Sa kawalan ko ng lakas ng loob, sa kawalan namin ng panahon para sa ganitong mga bagay. Hindi ko kayang bigyan pa siya ng sama ng loob hanggang sa huli niyang hininga pero hinahabol ng panahon ang lahat ng mga pagtatapat. Lalo na ang mga bagay na nagpupumiglas mula sa dibdib. Tuwing sinusubuan ko si nanay ng malabnaw na lugaw at nakikita kong nakatingin siya sa akin, inilalapag ko muna ang kutsarita. Dahil ubod bigat ng kutsaritang iyon. Sa pagkakataong iyon, ginusto kong yakapin ang nanay. Pero pareho na kaming nahihirapang huminga.

• • •

Itininuro sa akin ni nanay ang halaga ng himbing. Mawala na ang lahat, huwag lang ang kakayahang makatulog nang mahimbing.

Kagabi, may magaan na ulan at kaysarap matulog. Ngunit ayaw akong papikitin ng mga alaala. Ang totoo’y unti-unti na rin siyang nabubura sa aking isip, minsan-minsan na lang siya kung dumalaw. Walong taon na siyang patay. Walong taon ng katahimikan.

1 oktubre 2003

ang pinoy ni vlad

2004-11-16T00:28:00.000+08:00

magandang araw sa inyong lahat! ito ang blog na ginawa ni ser vlad para sa mga estudyante niyang inuubos ang internet time sa pakikipagchat, paglalaro ng ragnarok at pag-download ng porn (tsk, tsk).

dito ako mag-iiwan ng mga nakatakdang babasahin, mga paalala at iba pang materyales na gagamitin natin sa klase.